உளவியலாளர் ஒளி

விஷ்ணு அவர்களே, உங்கள் மகனின் நிலைமை பல்வேறு காரணிகளின் கலவையால் ஏற்பட்டிருக்கலாம். 14 வயது என்பது மாறுதல் மற்றும் அடையாளம் தேடும் காலம், அதே நேரத்தில் குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் மற்றும் நெகிழ்வுத்தன்மை இழப்பு அவனது மனநிலையை பாதித்திருக்கலாம். இது இயல்பான வளர்ச்சி நிலையுடன் குடும்ப மாறுதல்களால் ஏற்பட்ட தற்காலிக மன அழுத்தம் கலந்திருக்கலாம். ஆனால் இது நிரந்தரமான மனச்சோர்வு என்று உடனடியாக முடிவு செய்ய முடியாது. இங்கே உங்கள் கவலைகளுக்கு சில வழிமுறைகள்:

முதலில், அவனிடம் நெருங்கும் முறை முக்கியம். அவன் இப்போது தனிமை மற்றும் ஆழமான சிந்தனைகளில் ஆழ்ந்திருப்பதால், நேரடியாக கேள்விகள் கேட்பதை விட, அவனது உலகில் நுழைந்து பேசுவது நல்லது. உதாரணமாக, 'யூடியூபில் என்ன பார்க்கிறாய்?' அல்லது 'இந்த கேமில் உனக்கு பிடித்த பகுதி எது?' என்று ஆரம்பித்து, பிறகு 'நீ இப்போது எப்படி உணர்கிறாய்?' என்று மெதுவாக நகரலாம். அவன் பேசத் தொடங்கினால், தீர்ப்பு கூறாமல் கேட்பது முக்கியம். 'நீ சோர்வாக இருக்கிறாய் போல' என்று அவனது உணர்வுகளை பிரதிபலிக்கலாம், ஆனால் 'நீ ஏன் இப்படி செய்கிறாய்?' என்று கேட்காமல் இருப்பது நல்லது.

குடும்ப மாற்றங்கள் அவனுக்கு பாதுகாப்பு இழப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். உங்கள் மனைவியின் உடல்நலக் குறைவு மற்றும் உங்கள் வேலை மாறுதல் நிலைப்பாட்டு இழப்புபோல உணர்த்தியிருக்கலாம். இதை குடும்பமாக ஒன்று சேர்ந்து பேசுவது உதவும். 'அம்மா மருத்துவமனையில் இருந்தபோது நமக்கு எல்லோருக்கும் கஷ்டமாக இருந்தது, இப்போது எப்படி உணர்கிறாய்?' என்று கேட்கலாம். அவனது உணர்வுகளை அங்கீகரிப்பது அவனுக்கு நம்பிக்கை அளிக்கும். 'நீ இப்படி உணர்வது இயல்பானது' என்று சொல்வது அவனது தவறான கருத்துக்களை நீக்கும்.

அவனது ஆர்வங்கள் மீண்டும் வளர உதவ, வலுக்கட்டாயம் செய்யாமல் வாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம். உதாரணமாக, 'நீ பழைய நாட்களில் கிரிக்கெட் விளையாடுவாய், இப்போது அது உனக்கு பிடிக்கிறதா?' என்று கேட்டுப் பார்க்கலாம். அல்லது 'நீ ஒரு புதிய விளையாட்டை சோதிக்க விரும்பினால், நான் உனக்காக ஏற்பாடு செய்யட்டுமா?' என்று கேட்கலாம். புதிய அனுபவங்களை முன்மொழிவது அவனுக்கு ஊக்கம் அளிக்கலாம், ஆனால் அவன் மறுத்தால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். சிறிய வெற்றிகளை கொண்டாடுவது அவனது தன்னம்பிக்கையை உயர்த்தும். உதாரணமாக, ஒரு சிறிய தேர்வில் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தால், 'இது நல்ல தொடக்கம்' என்று கூறலாம்.

பள்ளி மதிப்பெண்கள் வீழ்ச்சி கவலைக்குரிய விஷயம், ஆனால் இதை தண்டனையாக பார்க்காமல் ஒரு சவாலாக மாற்றலாம். 'நீ பள்ளியில் சிரமப்படுகிறாய் என்று தெரிகிறது, நான் உனக்கு உதவலாம்' என்று கூறலாம். ஆசிரியர்களுடன் இணைந்து, அவனது பலம் எங்கு உள்ளது என்பதை கண்டறியலாம். சில சமயம் கற்றல் முறைகளை மாற்றுவது (உதாரணமாக, வீடியோக்கள் மூலம் கற்றல்) உதவும். ஆனால் அழுத்தம் கொடுப்பது அவனது ஆர்வமின்மையை அதிகரிக்கும்.

உளவியல் ஆலோசனை தேவையா? என்று நீங்கள் கேட்கிறீர்கள். இது சூழ்நிலை சார்ந்தது. அவன் தொடர்ந்து சோர்வாக இருந்தால், அல்லது தூக்கமின்மை, உணவு முறை மாற்றம், அல்லது தற்கொலை எண்ணங்கள் இருந்தால் உடனடியாக உளவியல் நிபுணரை அணுக வேண்டும். ஆனால் இப்போது அவன் தனிமை மற்றும் ஆர்வமின்மை மட்டும் உள்ளதென்றால், குடும்ப ஆதரவும், பொறுமையும் முதலில் முயற்சி செய்யலாம். பள்ளி ஆலோசகரிடம் பேசுவது ஒரு நல்ல தொடக்கம். அவர்கள் அவனது நடத்தையை அவதானித்து, தேவையென்றால் மேலும் உதவ முடியும்.

நம்பிக்கை ஊட்டுவது என்பது அவனது சிறிய முயற்சிகளை அங்கீகரிப்பது மற்றும் தோல்விகளை சாதாரணமாக பார்ப்பது மூலம் சாத்தியம். 'நீ முயற்சி செய்கிறாய் என்பதே முக்கியம்' என்று கூறலாம். உங்கள் சொற்களும் செயல்களும் அவனுக்கு நீங்கள் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறீர்கள் என உணர்த்த வேண்டும். உதாரணமாக, 'நீ இதை கற்றுக்கொள்ள முடியும்' அல்லது 'நீ இன்னும் வளர்ந்து வருகிறாய்' என்று கூறலாம்.

முடிவில், இது ஒரு தற்காலிக நிலையாக இருக்கலாம், ஆனால் கவனமாக இருப்பது முக்கியம். அவனிடம் அனுதாபம் மற்றும் பொறுமை காட்டுவது, குடும்பமாக நேரத்தை செலவழிப்பது, மற்றும் அவனது உணர்வுகளை மதிப்பது அவனுக்கு உதவும். உளவியல் ஆலோசனை ஒரு விருப்பம், ஆனால் முதலில் குடும்ப ஆதரவு மற்றும் புரிதல் மூலம் முயற்சி செய்யலாம். அவன் மீண்டும் ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினால், அது இயல்பான வளர்ச்சியின்一部. ஆனால் நீண்ட கால ஆர்வமின்மை மற்றும் மனச்சோர்வு அறிகுறிகள் இருந்தால், நிபுணர் உதவி தேவை.