Psycholog Jasna

Drogi Marku, opisujesz sytuację, która wskazuje na poważne wyczerpanie zasobów psychofizycznych. Aby odróżnić silny, przedłużający się stres od wypalenia zawodowego, warto spojrzeć na trzy wymiary. Wypalenie to nie tylko stres, ale stan chronicznego wyczerpania połączony z cynizmem i dystansowaniem się emocjonalnym od pracy oraz poczuciem zmniejszonej skuteczności. Jeśli twoje zmęczenie i drażliwość idą w parze z poczuciem, że twoja praca nie ma sensu, a zaangażowanie zamienia się w rezygnację, mogą to być oznaki wypalenia. Kluczowe jest to, że objawy, takie jak kompulsywne objadanie się czy zaburzenia snu, utrzymują się mimo prób 'przeczekania' i znacząco wpływają na funkcjonowanie.

Pierwsze, konkretne kroki, które możesz podjąć, nie rezygnując od razu z pracy, powinny skupiać się na odzyskaniu kontroli i regeneracji. Po pierwsze, pilnie zadbaj o podstawy biologiczne. Postaraj się wydłużyć czas snu, nawet jeśli początkowo będzie to tylko 6 godzin. Napady wieczornego jedzenia często są próbą regulacji napięcia, więc wprowadzenie regularnych, lekkich posiłków w ciągu dnia może być pomocne. Po drugie, wprowadź niezbędne granice czasowe. Zacznij od jednego wieczoru w tygodniu i jednego dnia weekendu całkowicie wolnego od myślenia o pracy. Wyłącz powiadomienia służbowe w telefonie po godzinach. To nie jest luksus, ale konieczność.

Następnie, przeanalizuj sytuację w pracy pod kątem możliwych zmian. Przygotuj rzeczową, opartą na faktach analizę dla przełożonych, wskazując na realne ryzyko projektowe wynikające z nierealnych terminów, zmienności wymagań i przepracowania zespołu. Zaproponuj konkretne, możliwe do wdrożenia rozwiązania, jak ponowne ustalenie priorytetów, negocjacja zakresu lub tymczasowe wsparcie. To działanie menedżerskie, które może zmniejszyć presję na cały zespół, w tym na ciebie. Jednocześnie, zacznij regularną praktykę kontrolowanego rozładowywania napięcia. Może to być krótki, intensywny spacer po pracy, ćwiczenia oddechowe czy inna forma aktywności, która stanie się rytuałem kończącym dzień pracy.

Bardzo ważne jest, abyś rozważył skorzystanie z pomocy specjalisty psychologa pracującego z wypaleniem zawodowym. Terapeuta pomoże ci wypracować strategie radzenia ze stresem, pracować z nawykami emocjonalnymi (jak objadanie się) i odbudować wewnętrzne zasoby. Pamiętaj, że szukanie takiej pomocy jest oznaką odpowiedzialności, a nie słabości. Długoterminowo, zastanów się nad redefinicją swojej roli zawodowej i wartościami, które chcesz chronić. Być może potrzebujesz zmiany zakresu obowiązków lub projektu, a nie całej pracy. Działaj teraz, ponieważ opisane objawy mają tendencję do narastania i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.