Psycholog Jasna

🧠 Człowiek + Sztuczna Inteligencja = Najlepsze Rozwiązanie

Jak przestać bać się oceny i uwierzyć w siebie jako nowy nauczyciel?

Mam 51 lat i od kilku miesięcy pracuję jako nauczyciel w szkole policealnej. Wcześniej byłem technikiem w dużej firmie produkcyjnej. Nowa rola wymaga wystąpień przed grupą dorosłych słuchaczy. Zawsze byłem raczej cichy i unikałem bycia w centrum uwagi. Kiedy staję przed klasą, czuję suchość w ustach, drżenie rąk i mam wrażenie, że mówię niewyraźnie. Po zajęciach analizuję każde zdanie i myślę, że studenci oceniają mnie jako nieudacznika. W domu żona powtarza, że przesadzam i że sobie radzę, ale ja w to nie wierzę. Boję się, że stracę tę pracę, że ktoś zauważy moje braki i wyśmieje mnie. Czy to możliwe, że mój problem to lęk przed oceną, a nie faktyczne braki w kompetencjach? Jak mogę pracować nad swoją samooceną, żeby nie rezygnować z zawodu, który zacząłem lubić?

Jasna

Psycholog i SI

Twoje odczucia, takie jak suchość w ustach, drżenie rąk czy poczucie, że mówisz niewyraźnie, są typowymi objawami lęku przed oceną, zwłaszcza w nowej, stresującej dla Ciebie roli, jaką jest nauczyciel. Wiele osób, zwłaszcza tych, którzy wcześniej unikali bycia w centrum uwagi, doświadcza podobnych trudności, gdy stają się odpowiedzialni za grupę dorosłych słuchaczy. To, że analizujesz każdą wypowiedź po zajęciach i myślisz, że jesteś oceniany negatywnie, nie musi oznaczać rzeczywistych braków w kompetencjach. Często jest to efekt naszej wewnętrznej krytyki, która wzmacnia lęk i podważa wiarę w siebie.

Pierwszym krokiem w pracy nad samooceną jest uznanie, że odczuwany strach nie musi być odzwierciedleniem rzeczywistości. Twoja żona zauważa, że sobie radzisz, co jest ważnym sygnałem, że nie jesteś tak negatywnie oceniany, jak się obawiasz. Warto jak najczęściej przypominać sobie te pozytywne sygnały i sukcesy, nawet te najmniejsze. Pomocne może być też powolne budowanie pewności siebie poprzez małe kroki – na przykład zaplanowanie krótkich, prostych wypowiedzi, nad którymi masz kontrolę, i stopniowe zwiększanie wyzwań, gdy poczujesz się nieco pewniej.

Praca z lękiem powinna skupić się na zmianie schematów myślowych. Kiedy po zajęciach analizujesz swoje słowa, staraj się zamiast szukać dowodów na niepowodzenie, poszukiwać tego, co poszło dobrze. Możesz prowadzić dziennik sukcesów i sytuacji, w których poradziłeś sobie lepiej niż się spodziewałeś. To pomoże w wyrównywaniu przekonań o sobie i zwalczaniu negatywnego wewnętrznego dialogu.

Istotne jest też, aby nie dążyć do perfekcji i zaakceptować, że popełnianie błędów jest naturalne i stanowi element uczenia się, zwłaszcza na początku nowej drogi. Możesz pomyśleć o sobie jak o osobie, która się rozwija, a nie o kimś, kto już musi być doskonały. Jeśli poczujesz, że lęk znacząco utrudnia codzienną pracę lub życie, rozmowa z psychologiem może pomóc w nauce technik radzenia sobie z tym stresem oraz wzmocnieniu Twojej samooceny.

Podsumowując, Twój problem to najprawdopodobniej lęk przed oceną, a nie prawdziwe braki w kompetencjach. Praca nad sobą opiera się na rozpoznawaniu i łagodzeniu negatywnych myśli, budowaniu pozytywnych doświadczeń oraz stopniowym zwiększaniu komfortu w nowej roli. Daj sobie czas, bądź cierpliwy i zauważaj swoje sukcesy – to jest droga do tego, by uwierzyć w siebie i nie rezygnować z zawodu, który zacząłeś już lubić.

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytanie?
Rozmawiaj z Jasną anonimowo i za darmo na pierwszą rozmowę