Psycholog Jasna

Twoja sytuacja jest naprawdę delikatna i wymaga cierpliwości oraz wyczucia. Długotrwała nieobecność ojca mogła wywołać u syna poczucie opuszczenia i niepewności, co często skutkuje trudnościami w nawiązywaniu kontaktu po powrocie. To, że syn się wycofuje i ma koszmary, to sygnały, że przeżywa silne emocje, których jeszcze nie potrafi wyrazić słowami. Unikanie kontaktu niekoniecznie jest buntem, ale formą ochrony przed uczuciem bólu czy rozczarowania. W tej sytuacji warto unikać naciskania na rozmowę, ponieważ może to tylko pogłębić odporność syna na kontakt. Zamiast tego, daj mu czas i przestrzeń, pokazując jednocześnie, że jesteś obok i gotowa go wspierać bez presji. Wspólne spędzanie chwil w sposób naturalny, bez rozmów o emocjach na siłę, może pomóc odbudować poczucie bezpieczeństwa. Ważne jest, aby ojciec stopniowo i cierpliwie odbudowywał relację, pokazując synowi, że jest obecny na co dzień i gotów słuchać, gdy chłopiec będzie gotów otworzyć się. Możesz również zastanowić się nad zaproponowaniem wsparcia psychologicznego dla syna, szczególnie gdy problemy ze snem i koszmary nadal się utrzymują. Terapia dziecięca lub rodzinne spotkania z psychologiem mogą pomóc zrozumieć emocje i nauczyć się wyrażać je w bezpieczny sposób. Poczucie winy rodziców bywa naturalne, lecz ważne jest, aby nie obarczać się nią nadmiernie i skupić się na budowaniu zaufania i bezpieczeństwa dla syna tu i teraz.

Nieść wsparcie, zachować cierpliwość i dać przestrzeń, a jednocześnie proponować delikatne, niewymuszone kontakty to klucz do odbudowy więzi i pomocy synowi w przepracowaniu trudnych emocji po rozłące z ojcem.