Psycholog Jasna

🧠 Człowiek + Sztuczna Inteligencja = Najlepsze Rozwiązanie

Jak pogodzic ambicje zawodowe z bliskoscia w zwiazku

Nazywam sie Lena. Mam 35 lat. Jestem kobieta o spontanicznym charakterze. Od pieciu lat jestem w zwiazku z partnerem, razem mieszkamy od trzech lat. W ostatnich dwoch latach dostalam awans i czesto wyjezdzam sluzbowo. Partner czuje sie odrzucany bo wieczorami jestem zmeczona i zajeta praca. Ja z kolei czuję sie rozdarta poniewaz bardzo zalezy mi na rozwoju kariery i boje sie, ze rezygnacja z ambicji doprowadzi do poczucia straty samej siebie. Coraz czesciej odczuwam napiecie i objawy lekowe, lekarz rozważa uogólnione zaburzenie lękowe. Martwi mnie tez, ze w krytycznych rozmowach z partnerem reaguje asertywnie ale po chwili pojawia sie poczucie winy i ustepstwo. Chcialabym dowiedziec sie jak rozmawiac o granicach i priorytetach w taki sposob aby nie zranic partnera i jednoczesnie nie rezygnowac z celow zawodowych. Jakie praktyczne kroki moge podjac teraz aby odbudowac bliskosc i zarzadzac lekiem. Jakie proste afirmacje pozytywne moge stosowac na codzien aby wzmocnic pewnosc siebie w relacji?

Jasna

Psycholog i SI

Kobieta rozdarta między karierą a związkiem, z walizką i sercem, w tle symbole napięcia i lęku.

Witaj Leno, dziękuję za podzielenie się swoją sytuacją. To częste wyzwanie, by pogodzić ambicje zawodowe z bliskością w związku, zwłaszcza gdy pojawiają się uczucia napięcia i winy. Twoje pragnienie rozwoju kariery jest ważną częścią tożsamości, a obawa przed utratą siebie jest zrozumiała. Jednocześnie potrzeba bliskości i bezpieczeństwa w związku jest fundamentalna. Kluczem jest znalezienie równowagi, a nie rezygnacja z którejkolwiek z tych sfer.

Rozmowa o granicach i priorytetach wymaga przygotowania i łagodnej stanowczości. Proponuję, abyś zaplanowała z partnerem spokojną, niekrytyczną rozmowę, w której opiszesz swoje uczucia używając komunikatów ja, na przykład 'czuję się rozdarta, kiedy...' lub 'zależy mi na naszej relacji i jednocześnie moja praca jest dla mnie ważna, ponieważ...'. Wyraź jasno, że celem jest znalezienie rozwiązania wspólnie, a nie wygranie sporu. Ważne jest aktywne słuchanie jego perspektywy bez natychmiastowej obrony. Możecie wspólnie stworzyć plan jakościowego czasu, czyli krótkich, ale w pełni zaangażowanych momentów razem, które są odporne na zmęczenie, na przykład wspólna kawa rano czy krótki spacer w weekend. To może pomóc odbudować poczucie bycia razem.

W zarządzaniu lękiem i odbudowie bliskości praktyczne kroki mogą obejmować wprowadzenie rytuałów łagodzących napięcie. To mogą być proste czynności, jak kilka minut głębokiego oddechu przed powrotem do domu, aby oddzielić pracę od relacji, lub wspólna, krótka rozmowa o czymś przyjemnym zanim poruszycie trudne tematy. Warto też rozważyć konsultację z psychoterapeutą, który specjalizuje się w pracy nad lękiem i relacjami, co byłoby zgodne z sugestiami lekarza. To bezpieczna przestrzeń do nauki asertywności bez poczucia winy.

Jeśli chodzi o afirmacje, mogą one wzmocnić pewność siebie i zmniejszyć wewnętrzny konflikt. Możesz powtarzać sobie rano lub wieczorem zdania takie jak: Mam prawo dążyć do swoich celów i być kochaną, Moje potrzeby są ważne, Potrafię znaleźć równowagę, która uwzględnia i mnie, i nas, Moja wartość nie zależy od stałej dostępności. Afirmacje te pomagają budować wewnętrzne przekonanie, że dbanie o siebie i relację mogą iść w parze.

Pamiętaj, że uczucie winy po asertywnej wypowiedzi często wynika z głęboko zakorzenionych wzorców. Obserwuj je, ale nie pozwól, by kierowały Twoimi decyzjami. Małe, konsekwentne kroki w komunikacji i dbaniu o wspólny czas są często skuteczniejsze niż duże, jednorazowe gesty. Proces odbudowy zaufania i bliskości wymaga cierpliwości i współpracy obojga partnerów.

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytanie?
Rozmawiaj z Jasną anonimowo i za darmo na pierwszą rozmowę
💬 Zadaj Pytanie w Telegramie