De Onzichtbare Contracten: Hoe Jij Stilletjes de Regels van de Wereld Vormgeeft

🧩 Psychologische tests / Sociale houdingen en vooroordelen

De Onzichtbare Contracten: Hoe Jij Stilletjes de Regels van de Wereld Vormgeeft

📅 19-02-2026

We leven in een web van onuitgesproken verwachtingen: wie mag ruimte innemen, welk gedrag wordt beloond, en welke normen voelen als 'vanzelfsprekend'. Deze test onderzoekt niet wat je denkt over de wereld, maar hoe je onbewust bijdraagt aan het handhaven, ondermijnen of transformeren van sociale structuren. Ga je mee met de stroom omdat dat veilig voelt? Rebelleer je tegen systemen – maar welke precies? Of creëer je stilletjes nieuwe spelregels, zonder dat anderen het doorhebben? Je antwoorden onthullen patronen in hoe je omgaat met hiërarchie, afwijkende meningen, ongeschreven privileges en collectieve stiltes. De resultaten helpen je inzien welke rol je speelt in het alledaagse onderhoud – of de afbraak – van sociale systemen. Want zelfs wie 'niets doet', doet iets: het systeem in stand houden is ook een keuze.

Een abstracte illustratie van een complex web dat onzichtbare sociale structuren, hiërarchieën en onuitgesproken verwachtingen symboliseert.

⚠️ Beantwoord alstublieft alle vragen voordat u het resultaat krijgt

1: Je bent in een vergadering waar iemand een voorstel doet dat volgens jou slecht doordacht is, maar de meerderheid knikt instemmend. Wat doe je?

Ik zwijg en ga later in een smaller overleg mijn twijfels uiten – de groep heeft nu duidelijk behoefte aan eenheid.

Ik vraag hardop: ‘Wat vinden we eigenlijk van de risico’s van dit plan?’ en noem concreet drie zwakke punten.

Ik noteer mijn bezwaar, maar zeg niets – als het misgaat, heb ik tenminste bewijs dat ik het zag aankomen.

2: Een vriend vertelt trots dat hij via een connectie van zijn vader een topbaan heeft gekregen, terwijl jij weet dat anderen er jaren voor hebben gestudeerd. Hoe reageer je?

‘Gefeliciteerd! Het is slim om je netwerk te gebruiken – zo werkt de wereld nu eenmaal.’

‘Echt cool voor je, maar ik vraag me weleens af hoe eerlijk dit systeem is voor mensen zonder zulke contacten.’

Ik glimlach en zeg ‘wat fijn’, maar voel een steek van onrechtvaardigheid die ik later in mijn dagboek opschrijf.

3: Op sociale media zie je een post waarin iemand een controversiële mening deelt die jij deelt, maar waar de meeste mensen in je kringen boos op zouden reageren. Wat doe je?

Ik liken de post stilletjes en ga verder – ik wil geen discussie uitlokken.

Ik deel de post met de tekst: ‘Interessant standpunt. Wie ziet dit anders?’ en nodig debat uit.

Ik sla de post op voor later, maar plaats zelf een neutrale post over een ander onderwerp om af te leiden.

4: Tijdens een familie-etentje maakt een oom een grapje over een etnische groep. Niemand lacht hardop, maar niemand zegt er iets van. Jij?

Ik kijk even naar mijn bord en wacht tot het onderwerp verandert – het is niet mijn taak om dit op te lossen.

Ik zeg: ‘Wow, dat is echt een grap uit de jaren ’80. We weten toch allemaal dat dit niet kan?’

Ik zucht diep en zeg: ‘Nou, dat was onnodig’, maar als de sfeer gespannen wordt, maak ik zelf een grap om het goed te maken.

5: Je ziet een collega die altijd keihard werkt, maar nooit erkenning krijgt, terwijl een andere collega (met dezelfde functie) wel steeds geprezen wordt. Wat doe je?

Ik zeg tegen de ondergewaardeerde collega: ‘Ik zie hoe hard je werkt’ en hoop dat de leidinggevende het ooit doorheeft.

Ik stuur een mail naar de baas met concrete voorbeelden van de bijdragen van de vergeten collega.

Ik noteer het in mijn hoofd als ‘oneerlijk’, maar doe niets – ik wil niet als zeur gezien worden.

6: Een nieuwe wet wordt voorgesteld die jouw leven makkelijker maakt, maar een kwetsbare groep benadeelt. Hoe reageer je?

Ik teken een petitie tegen de wet en deel artikelen over de gevolgen voor die groep.

Ik lees me in, maar doe niets actiefs – ik heb zelf ook recht op gemak.

Ik steun de wet stilletjes, want ‘het systeem is nu eenmaal niet perfect’.

7: Je bent bij een feestje waar iemand dronken begint te worden en ongepaste opmerkingen maakt. De gastheer doet alsof hij het niet ziet. Jij?

Ik neem de persoon apart en zeg: ‘Je bent te ver gegaan, ik breng je naar huis.’

Ik kijk de gastheer aan en zeg: ‘Gaan we hier iets aan doen?’

Ik vermijd de persoon de rest van de avond en hoop dat iemand anders het oplost.

8: Een vriendin vertelt dat ze stopt met haar baan om voor haar kinderen te zorgen, terwijl jij weet dat ze financieel afhankelijk wordt van haar partner. Wat zeg je?

‘Als jij gelukkig wordt, steun ik je – maar weet je zeker dat dit de enige optie is?’

‘Wow, wat dapper! Ik bewonder dat je voor je gezin kiest.’

‘Ik zou me zorgen maken over je onafhankelijkheid, maar het is jouw keuze.’

9: Je hoort dat een buurman zonder vergunning een schuur bouwt. De rest van de buurt doet alsof ze niets zien. Jij?

Ik bel anoniem de gemeente – regels zijn regels.

Ik vraag de buurman erop aan en bied aan om samen naar een oplossing te zoeken.

Ik doe niets – als niemand anders zich ermee bemoeit, waarom ik wel?

10: Op je werk wordt een nieuwe ‘flexibele’ regel ingevoerd die in de praktijk betekent dat mensen met zorgtaken (meestal vrouwen) vaker ’s avonds moeten werken. Wat doe je?

Ik stel in het volgende overleg voor om de regels te evalueren op basis van wie er echt door geraakt wordt.

Ik pas me aan en zeg niets – ik wil niet als lastig gezien worden.

Ik maak een sarcastische opmerking over ‘hoe toevallig’ dit uitpakt, maar doe verder niets.

11: Een bekende vertelt dat hij belasting ontwijkt via een constructie die ‘iedereen gebruikt’. Hoe reageer je?

‘Als iedereen het doet, is het nog steeds fout. Ik zou me schamen.’

‘Ik snap de verleiding, maar ik zou het zelf niet doen – het systeem verandert nooit als we allemaal meedoen.’

‘Slim! Als je betrapt wordt, is het je eigen schuld.’

12: Je ziet dat een collega met een migratieachtergrond steeds overgeslagen wordt voor leuke projecten, terwijl minder ervaren collega’s wel gevraagd worden. Wat doe je?

Ik vraag de baas rechtstreeks: ‘Waarom krijgt [naam] nooit deze kansen?’

Ik geef de collega zelf tips om ‘zichtbaarder’ te worden op kantoor.

Ik denk: ‘Zo werkt het nu eenmaal’, en focus op mijn eigen carrière.

13: Een vriend vertelt dat hij ‘nooit stemt, want politiek verandert toch niets’. Hoe reageer je?

‘Als iedereen zo denkt, heb je gelijk – maar als jij niet stemt, geef je anderen de macht.’

‘Ik snap het. Ik stem ook alleen maar omdat ik me schuldig zou voelen als ik het niet deed.’

‘Eigenlijk heb je gelijk. Het systeem is kapot, punt.’

14: Je ziet een groep tieners een oudere man pesten in de trein. De meeste mensen kijken weg. Jij?

Ik ga naast de man zitten en begin een gesprek met hem, zodat de groep stopt.

Ik zeg hardop: ‘Heren, dit is niet oké. Stop ermee.’

Ik film het stilletjes en stuur het later naar de conducteur.

15: Een goede vriend vertelt dat hij een relatie heeft met iemand die al in een relatie zit. Hij vraagt om je steun. Wat doe je?

Ik zeg: ‘Ik kan je niet steunen in iets wat iemand anders pijn doet.’

Ik luister zonder oordeel, maar vraag: ‘Hoe ga je om met de gevolgen voor die andere persoon?’

Ik zeg: ‘Het is jouw leven, ik sta achter je keuzes.’

Ваш результат

Heb je geen antwoord op je vraag gevonden?

Chat anoniem en gratis met Helder voor het eerste gesprek

💬 Stel een Vraag in Telegram

Psycholoog Helder