Psycholoog Helder

Beste Mark, jouw vraag raakt aan een diep menselijk thema dat veel voorkomt bij mensen die na een ingrijpende gebeurtenis zoals een scheiding opnieuw de liefde zoeken. De man die je begeleidt, laat een klassiek patroon van bindingsangst zien, vaak geworteld in eerdere pijnlijke ervaringen. Zijn verlangen naar verbinding en zijn angst voor opgesloten raken of opnieuw gekwetst worden, zijn in een constante push-pull dynamiek terechtgekomen. Dit is een overlevingsmechanisme; zijn onderbewustzijn probeert hem te beschermen door intimiteit te saboteren voordat hij mogelijk weer verwond kan raken. De cyclus van aantrekken en afstoten is een uiting van deze interne conflict.

Een eerste cruciale stap is het ontwikkelen van bewustzijn en zelfreflectie over dit patroon. Hij moet leren de signalen van zijn angst en terugtrekgedrag vroegtijdig te herkennen, zonder zichzelf te veroordelen. Het kan helpen om samen te onderzoeken welke overtuigingen over relaties, vertrouwen en veiligheid zijn ontstaan na zijn scheiding en mogelijk al daarvoor. Praktisch en analytisch, zoals jouw benadering is, kan hij een dagboek bijhouden om zijn gedachten en gevoelens rond momenten van terugtrekking in kaart te brengen. Dit maakt het onbewuste sabotagegedrag meer bewust en dus beter beheersbaar.

Vervolgens is het van belang om te werken aan het verdragen van de ambivalentie en angst in plaats van er automatisch naar te handelen. Wanneer de angst om opgesloten te raken opkomt, kan hij leren pauzeren en ademen in plaats van direct kritisch te worden of zich emotioneel terug te trekken. Dit is een vaardigheid die mindfulness en emotieregulatie oefeningen kan ondersteunen. Het doel is niet om de angst weg te nemen, maar om er ruimte voor te maken zodat hij niet langer de baas is over zijn relatiekeuzes.

Een ander essentieel aspect is het geleidelijk opbouwen van emotionele intimiteit en kwetsbaarheid. In plaats van in de beginfase alles te geven en dan plotseling de rem erop te gooien, kan hij oefenen met het consistent en geleidelijk delen van zijn werkelijke gevoelens, inclusief zijn angst, met een potentiële partner. Dit creëert een realistischer tempo en voorkomt de extreme schommeling tussen volledig open en volledig gesloten. Het vraagt moed om kwetsbaar te zijn, maar het doorbreekt de cyclus doordat hij leert dat intimiteit en autonomie naast elkaar kunnen bestaan.

Ten slotte, gezien de diepgang van dit patroon, is professionele begeleiding in de vorm van individuele therapie sterk aan te raden. Als psycholoog voor volwassenen kan ik zeggen dat dit soort patronen vaak geworteld is in hechtingsstijlen uit de vroege jeugd, die door een levensgebeurtenis als een scheiding worden geactiveerd. Een therapeut kan hem helpen deze wortels te exploreren en nieuwe, veiligere manieren van verbinden aan te leren. Jouw rol als begeleider van zijn platform kan zijn om hem naar deze gespecialiseerde hulp te verwijzen, terwijl je hem praktische ondersteuning blijft bieden in zijn dagelijkse bewustwordingsproces. De weg naar een gezonde, langdurige relatie begint bij vrede sluiten met zijn eigen innerlijke conflicten en het leren zien van een partner niet als een bedreiging voor zijn vrijheid, maar als een metgezel op de weg.