Psycholoog Helder

Beste Mark, jouw vraag over de psychosomatische schrijversblokkade is zeer herkenbaar voor veel professionals. Het is een duidelijk voorbeeld van hoe mentale spanning zich via het lichaam kan uiten, in dit geval specifiek gekoppeld aan taken die je professionele ontwikkeling en identiteit raken. De verstijving in schouders en nek, de druk op de borst en de oppervlakkige ademhaling zijn klassieke stressreacties. Het feit dat dit alleen optreedt bij het schrijven voor je praktijk, en niet bij andere computerwerk, wijst erop dat er een dieperliggende psychologische dynamiek aan het werk is.

Een eerste belangrijke stap is het erkennen en valideren van de lichamelijke signalen als betekenisvol. Je lichaam geeft een signaal af dat er iets speelt. In plaats van tegen de spanning te vechten, kun je proberen deze met mildheid te benaderen. Ademhalingsoefeningen voorafgaand aan en tijdens het schrijven kunnen direct helpen de fysieke reactie te doorbreken. Door bewust een paar minuten diep en rustig te ademen, kalmeer je het zenuwstelsel en verminder je de directe lichamelijke stress.

De specificiteit van de blokkade suggereert een mogelijke link met prestatiedruk, perfectionisme of zelfs onbewuste twijfels over je professionele rol. Het schrijven over je eigen vak en praktijk raakt aan je identiteit als expert. De taak is niet langer neutraal maar wordt beladen met de druk om goed te representeren wie je bent en wat je kunt. Dit kan een overweldigend gevoel oproepen dat zich fysiek vastzet. Het kan helpen om de schrijftaak te herkaderen. Begin niet met het definitieve, perfecte document, maar met een vrij, ongestructureerd braindump of een brief aan jezelf over het onderwerp. Dit kan de druk wegnemen en de associatie tussen 'schrijven' en 'bevriezen' verzwakken.

Daarnaast is het zinvol om rituelen in te bouwen die de overgang naar de schrijfmomenten vergemakkelijken. Dit kunnen korte fysieke oefeningen zijn voor nek en schouders, een kop thee zetten op een vaste manier, of eerst vijf minuten iets heel anders doen. Deze rituelen creëren een bufferzone tussen de gewone dag en de gevreesde schrijftaak, waardoor de automatische psychosomatische reactie minder snel wordt getriggerd.

Omdat de blokkade hardnekkig is en je werk ernstig belemmert, is professionele ondersteuning zeer aan te raden. Een psycholoog gespecialiseerd in psychosomatiek of cognitieve gedragstherapie kan met je kijken naar de onderliggende gedachten en overtuigingen die de spanning voeden. Technieken zoals exposure in vivo, waarbij je geleidelijk en in beheerste stapjes de schrijfsituatie opzoekt, kunnen de angst hiervoor verminderen. Ook kan lichaamsgerichte therapie, zoals haptonomie of ademtherapie, je helpen de vastgezette spanning bewust te worden en los te laten.

Tot slot, wees geduldig en compassievol naar jezelf. Deze reactie is niet vreemd of zwak, maar een signaal. Door zowel het lichamelijke als het mentale aspect serieus te nemen en stapsgewijs nieuwe ervaringen op te doen, kan de koppeling tussen schrijven en verkramping geleidelijk worden doorbroken.