Psycholoog Helder

Beste Marlene, uw vraag geeft blijk van een zorgzame en betrokken houding, wat een sterk uitgangspunt is. Het is begrijpelijk dat u zich zorgen maakt over het evenwicht in het leven van uw dochter. Een obsessieve hobby kan een copingmechanisme zijn voor onderliggende stress of onvervulde behoeften. Het is belangrijk om te onthouden dat een passie op zich niet problematisch is, maar de impact op het dagelijks functioneren wel. Uw dochter heeft een baan, wat duidt op een zekere mate van functioneren, maar de sociale isolatie en de emotionele reactie op uw suggesties zijn aandachtspunten.

Een directe benadering waarbij u de hobby veroordeelt, kan averechts werken en haar verder in haar schulp doen kruipen. Probeer in plaats daarvan eerst begrip en nieuwsgierigheid te tonen voor haar wereld. Vraag naar de geschiedenis van de poppen, wat ze zo bijzonder maakt, en luister zonder oordeel. Dit bouwt een brug van vertrouwen. Vanuit dat contact kunt u voorzichtig uw observaties delen, niet over de hobby zelf, maar over uw zorg om haar welzijn. Gebruik ik-boodschappen, zoals "Ik maak me soms zorgen dat je weinig andere mensen spreekt, en ik wil dat je gelukkig bent" in plaats van "Je moet meer uitgaan".

Onderzoek samen of er kleine stappen mogelijk zijn naar verbreding. Stel voor om de passie te verbinden met sociale activiteiten, zoals een beurs, een online forum of een restauratieworkshop. Dit vergroot haar wereld binnen het vertrouwde thema. Moedig haar aan om, eventueel met professionele ondersteuning van een psycholoog, te onderzoeken of de hobby een vlucht is voor iets anders, zoals sociale angst, perfectionisme of moeite met levensfase-overgangen. Omdat u een online praktijk heeft, weet u dat laagdrempelige hulp waardevol kan zijn; wellicht is dat een optie voor haar. Wees geduldig; verandering kost tijd. Uw rol is die van een steunende aanwezigheid die de deur openhoudt naar een breder leven, zonder haar huidige veilige haven af te breken.