Psycholoog Helder

Hallo Lieke, wat een verdrietige en zware situatie. Allereerst wil ik benadrukken dat jij niet verantwoordelijk bent voor het drinkgedrag van je vader, hoe moeilijk dat ook voelt. Je houdt van hem en wilt hem helpen, maar zijn keuzes liggen bij hem. Je kunt wel je zorgen uiten en grenzen stellen om jezelf staande te houden. Omdat je vader boos reageert als je iets zegt, is het belangrijk om een moment te kiezen waarop hij nuchter is en rustig is. Gebruik ik-boodschappen: ‘Ik maak me zorgen om je, ik zie dat je je terugtrekt en ik mis je.’ Vermijd verwijten als ‘je drinkt te veel’, want dat roept weerstand op. Geef aan dat je van hem houdt en dat je hem wilt steunen, maar dat je zijn gedrag niet kunt accepteren. Je kunt professionele hulp voorstellen, maar niet opleggen. Bijvoorbeeld: ‘Zou je het fijn vinden om met iemand te praten die verstand heeft van verlies en alcohol? Ik kan meegaan als je dat wilt.’ Als hij weigert, respecteer dat dan. Je kunt wel informatie achterlaten over de huisarts of een verslavingszorginstantie.

Een belangrijke stap is het stellen van grenzen voor jezelf. Dat betekent niet dat je hem kwijtraakt, maar dat je aangeeft wat jij wel en niet kunt verdragen. Bijvoorbeeld: ‘Ik kom langs als je nuchter bent, maar ik ga weg als je gedronken hebt.’ Of: ‘Ik wil niet meer dat je dronken belt.’ Dit zijn geen straffen, maar bescherming van je eigen welzijn. Als je merkt dat zijn gedrag je relatie met hem ondermijnt, kan het helpen om hulp te zoeken voor jezelf, bijvoorbeeld bij een psycholoog of een lotgenotengroep voor kinderen van ouders met verslavingsproblemen. Daar leer je omgaan met schuldgevoelens en machteloosheid.

Daarnaast kun je praktische stappen overwegen. Betrek andere mensen die hij vertrouwt, zoals een broer of zus, een goede vriend, of de huisarts. Soms lukt het een ander beter om het gesprek aan te gaan. Als hij openstaat voor hulp, kun je samen naar de huisarts gaan. Bij ernstige verwaarlozing of gevaar voor hemzelf of anderen kun je advies inwinnen bij Veilig Thuis of een crisisdienst, maar alleen als er echt een noodsituatie is. Verder is het belangrijk om te beseffen dat verandering vaak pas komt als iemand zelf de pijn voelt. Jij kunt niet zijn motivatie forceren. Wat je wel kunt doen is een veilige haven blijven, zonder zijn gedrag te faciliteren. Dat betekent: niet liegen tegen anderen over zijn drinken, geen alcohol voor hem kopen, en niet zijn verantwoordelijkheden overnemen. Zorg daarnaast goed voor jezelf. Praat met vrienden, zoek afleiding, en accepteer dat je niet alles kunt oplossen. Als zijn situatie verslechtert, raak dan niet in paniek. Blijf rustig en herhaal je grenzen. Je band kan juist versterkt worden als je consequent en liefdevol blijft, zonder jezelf weg te cijferen. Uiteindelijk is de enige die je echt kunt veranderen jijzelf, en dat is al een hele opgave.