Psycholoog Helder

Ik ben 56 en sinds een jaar met vervroegd pensioen. Mijn man en ik hebben altijd een hechte band gehad, maar sinds onze dochter drie jaar geleden met haar gezin naar het buitenland verhuisde, voel ik een diepe leegte. Ik heb me altijd sterk gemaakt voor anderen, maar nu lijk ik zelf in een crisis te zitten. Onlangs kreeg mijn moeder van 89 een hersenbloeding en moest ik plotseling intensieve mantelzorg verlenen. Mijn broer en zus wonen ver weg en laten alles op mij aankomen. Ik voel me boos, schuldig en uitgeput. Daarnaast heb ik last van psychosomatische klachten: hoofdpijn, maagpijn en een plotselinge hoge bloeddruk. Mijn huisarts zegt dat het stress is, maar ik durf niet toe te geven dat ik het niet meer trek. Ik slaap slecht, pieker veel en heb nergens plezier in. Ik heb vroeger een burn-out gehad en ben bang dat ik weer in die put val. Mijn vraag is: hoe kan ik grenzen stellen aan mijn familie zonder hen te verliezen, en hoe kom ik uit deze emotionele en lichamelijke crisis? Ik wil zo graag weer rust in mijn hoofd en lijf.