Psycholoog Helder

Ik ben 18 en merk dat ik steeds minder plezier haal uit dingen die ik vroeger leuk vond, zoals gamen en afspreken met vrienden. De laatste maanden heb ik constant het gevoel dat ik er gewoon 'ben', zonder echt te leven. Mijn cijfers op school zijn nog wel oké, maar ik moet mezelf elke dag dwingen om uit bed te komen en te doen wat ik moet doen. Het voelt alsof ik in een glazen stolp zit en de wereld om me heen wel zie, maar er geen deel van uitmaak. Vrienden zeggen dat ik er ongeïnteresseerd uitziet, maar ik weet niet hoe ik hen of mezelf moet uitleggen wat er in me omgaat. Soms vraag ik me af of dit depressie is of dat ik gewoon apathisch ben geworden. Mijn zelfvertrouwen is laag, en ik maak me zorgen over mijn gewicht en uiterlijk, al heb ik niet de energie om er iets aan te doen. Soms voel ik me ook opvliegend en geïrriteerd om niets. Ik heb moeite met het nemen van beslissingen, zelfs over kleine dingen zoals wat ik moet eten. Herkent iemand dit? En hoe begin je met het doorbreken van deze muur van apathie?