Psycholoog Helder

Sinds een half jaar ervaar ik een toenemende angst die ik niet goed kan plaatsen. Het begon met kleine momenten van onrust tijdens mijn dagelijkse wandeling door de stad, vooral in drukke straten of bij het passeren van grote groepen mensen. Nu merk ik dat ik mijn route steeds vaker aanpas om confrontaties te vermijden, zelfs als dat betekent dat ik grote omwegen moet maken. Ik voel me ook schuldig omdat ik mijn hond minder vaak uitlaat, terwijl hij juist zoveel energie heeft. Daarnaast heb ik last van lichamelijke symptomen zoals hartkloppingen, zweten en een gevoel van beklemming op de borst, vooral als ik denk aan situaties waarin ik me 'gevangen' zou kunnen voelen, zoals in een volle tram of een smalle winkelstraat. Ik ben bang dat ik mezelf steeds meer ga isoleren, maar ik weet niet hoe ik dit patroon kan doorbreken. Ik vraag me af of dit een vorm van agorafobie is, of dat er andere onderliggende oorzaken zijn waar ik me niet bewust van ben. Hoe kan ik deze angst beter begrijpen en aanpakken?