Psycholoog Helder

Beste Lotte, het is begrijpelijk dat je je zorgen maakt over de afstandelijkheid van je partner en de impact op je gezin. Een eerste belangrijke stap is om een rustig moment te kiezen waarop jullie zonder kinderen kunnen praten. Open en niet-veroordelende communicatie is essentieel om de onderliggende oorzaken van de afstandelijkheid te begrijpen. Probeer tijdens dit gesprek gebruik te maken van ik-boodschappen, zoals 'ik merk dat...' of 'ik voel me...', om beschuldigingen te vermijden en de dialoog open te houden.

Het is ook cruciaal om de kinderen te beschermen tegen de spanningen. Creëer een veilige en voorspelbare omgeving voor je kinderen door conflicten buiten hun aanwezigheid te houden. Zorg voor vaste routines en geef hen de ruimte om hun gevoelens te uiten, zonder hen in een loyaliteitsconflict te brengen. Leg op een kindvriendelijke manier uit dat volwassenen soms problemen hebben die ze oplossen, maar dat dit niet de liefde voor hen verandert.

Om de gezinsband te versterken, kun je proberen bewust kleine, positieve momenten met het hele gezin in te plannen, zoals een gezamenlijke maaltijd of een wandeling. Focus op het actief opbouwen van positieve interacties binnen het gezin, hoe klein ook. Dit kan helpen om een sfeer van verbondenheid te herstellen, los van de eventuele spanningen tussen jou en je partner.

Als de gesprekken onderling niet tot verbetering leiden, overweeg dan professionele ondersteuning. Het inschakelen van een relatietherapeut of gezinstherapeut kan een neutrale en veilige ruimte bieden om problemen te bespreken. Een therapeut kan jullie helpen communicatiepatronen te doorbreken en praktische tools aanreiken. Daarnaast kan individuele therapie voor jou of je partner helpen om persoonlijke uitdagingen te verkennen die bijdragen aan de situatie. Onthoud dat het zoeken van hulp een teken van kracht is, gericht op het welzijn van je hele gezin.