Psycholoog Helder

Beste Sanne, wat je beschrijft klinkt als een ernstige en zorgwekkende situatie die niet zomaar 'te hard werken' is. De combinatie van extreme vermoeidheid, prikkelbaarheid, vergeetachtigheid, slaapproblemen en vooral die onverschilligheid na een medicijnfout wijst sterk op een burn-out. Je huisarts heeft gelijk: een burn-out is meer dan hevige stress; het is een toestand van fysieke, emotionele en mentale uitputting waarbij je vermogen om te herstellen is uitgeput. Het schuldgevoel dat je ervaart is typisch voor zorgprofessionals, maar het is geen teken dat je aanstelt. Integendeel, het laat zien hoe zeer je je inzet, maar dat is nu juist het probleem: je bent over je eigen grenzen heen gegaan. Je onverschilligheid is een alarmsignaal van je brein om te beschermen tegen verdere schade. Herstel begint met erkenning van de ernst: dit is geen aanstellerij, maar een medisch erkende diagnose die rust vereist. Het is niet ‘gewoon stress’, want stress is omkeerbaar met rust; een burn-out vraagt om een langduriger herstel en professionele begeleiding. Begin met het nemen van onvoorwaardelijke rust, ook al voelt het schuldig. Praat met je man en kinderen over wat je doormaakt, zodat zij je kunnen steunen. Vraag je huisarts om een verwijzing naar een psycholoog of een praktijkondersteuner voor verdere begeleiding. Je bent niet zwak omdat je instort; je bent een mens die te veel heeft gedragen. Het is tijd om voor jezelf te zorgen, zodat je later weer voor anderen kunt zorgen.