Psycholoog Helder

Beste Marleen, het is heel begrijpelijk dat je terugvalt in snacken bij stress en eenzaamheid; dit is een veelvoorkomende copingstrategie. De eerste stap is om mild te zijn voor jezelf en het schuldgevoel los te laten, omdat strengheid de vicieuze cirkel juist versterkt. Probeer in plaats daarvan nieuwsgierig te worden naar wat er speelt op het moment dat je naar snacks grijpt. Doorbreek de automatische piloot door een kort rustmoment in te lassen voordat je eet, bijvoorbeeld door drie keer diep adem te halen. Vervolgens kun je onderzoeken welke emotie je echt voelt: is het stress, eenzaamheid, verveling of iets anders? Ontwikkel een alternatief copingmechanisme voor die emotie, zoals een wandeling van vijf minuten, een belletje naar een vriend(in), of het schrijven in een dagboek. Het helpt ook om trigger-snacks uit huis te weren en gezondere opties in huis te halen, zoals groenten met hummus of fruit. Belangrijk is om kleine, haalbare doelen te stellen, zoals één bewust snackmoment per dag vervangen door een gezond alternatief. Op lange termijn kun je werken aan het versterken van sociale contacten om eenzaamheid te verminderen, bijvoorbeeld door een hobbygroep of vrijwilligerswerk. Vergeet niet dat dit een proces is; verwacht geen perfectie. Iedere kleine stap vooruit is een overwinning. Als de problemen aanhouden, overweeg dan professionele begeleiding van een psycholoog om dieperliggende patronen te verkennen.