روانشناس روشن

من ۶۰ ساله هستم، زن، و اخیراً بازنشسته شده‌ام. همسرم ۶۵ ساله و بازنشسته است. ما یک پسر ۳۵ ساله داریم که با همسرش و دو فرزندشان (۹ و ۶ ساله) در همان شهر ما زندگی می‌کند. از دو ماه پیش، به دلیل مشکلات مالی پسر و عروسم، نوه‌هایم هر روز بعد از مدرسه تا شب پیش ما می‌مانند. دختر ۹ ساله‌ام (نوه‌ام) به شدت پرخاشگر شده و سر مسائل کوچک داد می‌زند و به برادر کوچکش می‌زند. پسر ۶ ساله هم شب‌ها گریه می‌کند و از تاریکی می‌ترسد. من و همسرم خسته‌ایم و گاهی با هم دعوا می‌کنیم. نمی‌دانم چطور مرزهای محبت‌آمیز با نوه‌هایم تعیین کنم بدون اینکه به آن‌ها حس طرد شدن بدهم؟ آیا پرخاشگری نوه‌ام نشانه‌ای از مشکل عمیق‌تر است؟ چگونه می‌توانم بدون دخالت در تربیت پسر و عروسم، از نوه‌هایم حمایت کنم؟ لطفاً راهنمایی کنید.