Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλησπέρα σας, Λεωνίδα. Ευχαριστώ που μοιραστήκατε αυτήν την προσωπική σας εμπειρία. Το φαινόμενο που περιγράφετε είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρον και η σύνδεση με συγκεκριμένες συνθήκες (δουλειά με προθεσμίες και κριτικές) είναι πολύ σημαντική. Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι τα ψυχοσωματικά συμπτώματα είναι πραγματικά και πολύ συχνά συνδέονται με συναισθήματα που δεν έχουν εκφραστεί ή επεξεργαστεί. Το σώμα μας μιλάει όταν η ψυχή μας αντιμετωπίζει δυσκολίες.

Απαντώντας στην πρώτη σας ερώτηση, ναι, είναι πολύ πιθανό το μυαλό σας, ή καλύτερα η ψυχοσύνθεσή σας, να χρησιμοποιεί αυτά τα συμπτώματα ως έναν τρόπο επικοινωνίας. Δεν θα το ονόμαζα "επινόηση" για να αποφύγετε το συγγραφικό μπλοκ, αλλά μάλλον μια σωματοποίηση του άγχους και της πίεσης που σχετίζετε με τη συγκεκριμένη δουλειά. Το γεγονός ότι δεν εμφανίζεται κατά την προσωπική σας γραφή είναι ένα ισχυρό στοιχείο που υποστηρίζει αυτή την άποψη. Το σώμα σας μπορεί να αντιδρά σε μια βαθύτερη αντίσταση ή φόβο που συνδέεται με την επαγγελματική σας δημιουργικότητα και τις προσδοκίες που την περιβάλλουν.

Όσον αφορά το πώς να διαχωρίσετε αν είναι κάτι σωματικό ή ψυχολογικό, αυτό είναι μια κλασική και δύσκολη διάκριση. Δεδομένου ότι οι εξετάσεις δεν έδειξαν κάτι οργανικό, είναι λογικό να εστιάσουμε στην ψυχολογική πτυχή. Στα ψυχοσωματικά συμπτώματα, ο πόνος είναι πραγματικός, αλλά η αιτία του έχει ψυχολογικές ρίζες. Ένας τρόπος να το προσεγγίσετε είναι να παρατηρήσετε ακόμα πιο προσεκτικά τα συναισθήματα και τις σκέψεις σας ακριβώς πριν και κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής γραφής. Τι σκέφτεστε; Φοβάστε κάτι; Νιώθετε ότι κρίνεστε; Η επιδείνωση με τις προθεσμίες και τις κριτικές είναι ένα πολύ σημαντικό κλειδί.

Για την τρίτη σας ερώτηση, υπάρχουν αρκετές τεχνικές. Πρώτον, η συνειδητή αναπνοή και η προοδευτική χαλάρωση μυών πριν και κατά τη διάρκεια της γραφής μπορεί να βοηθήσει. Δεύτερον, θα πρότεινα την εξάσκηση της γνωσιακής αποσύνδεσης: να αναγνωρίζετε τις αγχωτικές σκέψεις ("Δεν θα τα καταφέρω", "Αυτό το κείμενο δεν είναι καλό") σαν απλά σκέψεις, όχι ως αλήθειες, και να επιστρέφετε την προσοχή σας στο σώμα και στην αναπνοή σας. Τρίτον, η εκθετική γραφή για 10-15 λεπτά πριν από τη δουλειά σας, όπου γράφετε ελεύθερα για τα συναισθήματα σας σχετικά με τη δουλειά, τις προθεσμίες και τις κριτικές, μπορεί να "ξεφορτώσει" τη συναισθηματική πίεση. Τέταρτον, σκεφτείτε να επισκεφτείτε έναν ψυχολόγο για θεραπεία δεκτικής και δέσμευσης (ACT) ή γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, οι οποίες είναι πολύ αποτελεσματικές σε τέτοιες περιπτώσεις. Η θεραπεία θα σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τη σημασία του συμπτώματος και να αναπτύξετε υγιείς τρόπους διαχείρισης του άγχους σας.

Θυμηθείτε, το σώμα σας δεν "αρνείται" να δημιουργήσει. Μάλλον, προσπαθεί να σας προστατεύσει από κάτι που αντιλαμβάνεται ως απειλή. Η κατανόηση αυτής της απειλής είναι το κλειδί. Παραμένω στη διάθεσή σας για περαιτέρω συζήτηση.