Ψυχολόγος Φωτεινή

Αγαπητέ Θέμη, τα συναισθήματα που περιγράφεις είναι πολύ κατανοητά σε μια κατάσταση συστηματικού εκφοβισμού. Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι να αναγνωρίσεις ότι αυτό που βιώνεις είναι ψυχολογική κακοποίηση στον χώρο εργασίας. Οι πράξεις του συναδέλφου σου δεν είναι κριτική, αλλά τρόπος για να αποκτήσει δύναμη και να υπονομεύσει την αυτοπεποίθησή σου. Η επίδραση στην ψυχική σου υγεία, με τον κακό ύπνο και την υπερβολική αυτοεπίβλεψη, δείχνει πόσο βαθιά έχει διαβρώσει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.

Για να διαχωρίσεις την πραγματική σου αξία, πρέπει να δημιουργήσεις μια εσωτερική αντικειμενικότητα. Κάνε μια λίστα με τα επιτεύγματά σου, τις θετικές σου αξιολογήσεις και τις φορές που βοήθησες την ομάδα. Αυτά είναι απτά στοιχεία που αντιτίθενται στα υποτιμητικά σχόλια. Όταν σκέφτεσαι "είμαι αποτυχημένος", στρέψε την προσοχή σου σε αυτά τα στοιχεία. Η τάση να αποδίδεις τις επιτυχίες σου σε εξωτερικούς λόγους (λύπηση, ανάγκη για προσωπικό) είναι ένα συνηθισμένο μοτίβο μετά από εκφοβισμό και ονομάζεται απαξίωση των θετικών.

Σε πρακτικό επίπεδο, είναι ζωτικής σημασίας να τεκμηριώνεις κάθε περιστατικό. Κρατά ένα ημερολόγιο με ημερομηνίες, περιεχόμενα σχολίων και μάρτυρες. Αυτό μπορεί να χρησιμεύσει σε τυχόν επίσημη καταγγελία. Επίσης, σκέψου να ζητήσεις υποστήριξη από άλλους συναδέλφους στους οποίους εμπιστεύεσαι. Συχνά, οι εκφοβιστές ενεργούν μπροστά σε άλλους υποθέτοντας ότι κανείς δεν θα αντιδράσει. Η εύρεση ενός συμμάχου μπορεί να σπάσει αυτό το μοτίβο.

Για να αντιμετωπίσεις το άγχος και την υπερβολική αυτοεπίβλεψη, δοκίμασε να ορίσεις όρια στον εαυτό σου. Για παράδειγμα, "θα ελέγξω αυτό το email τρεις φορές και όχι περισσότερες". Όταν εμφανιστεί ο φόβος, αναγνώρισε τον ως απόρροια του στρες και όχι ως δείκτη της πραγματικότητας. Η σκέψη για παραίτηση είναι φυσιολογική, αλλά πριν το κάνεις, ρώτησε τον εαυτό σου: "Θα το έκανα αν αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν εδώ;". Αν η απάντηση είναι όχι, τότε ίσως χρειαστεί να διεκδικήσεις τον χώρο σου αντί να τον εγκαταλείψεις.

Τέλος, σκέψου να αναζητήσεις την υποστήριξη ενός ψυχολόγου. Μπορεί να σε βοηθήσει να ανακατασκευάσεις την αυτοεκτίμησή σου με εργαλεία και στρατηγικές, ώστε να σταματήσεις να ταυτίζεσαι με το ρόλο του "χειρότερου" που σου επιβάλλει ο εκφοβισμός. Η ανάκαμψη είναι διαδικασία, αλλά ξεκινά με την αναγνώριση ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στις ικανότητές σου, αλλά σε ένα τοξικό περιβάλλον που τις αμφισβητεί συστηματικά.