Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλημέρα Ειρήνη. Αυτό που περιγράφεις είναι μια πολύ δύσκολη κατάσταση όπου η αγάπη και το πάθος για την τέχνη σου φαίνεται να έχουν μετατραπεί σε βάρος και πηγή έντονου στρες. Η αίσθηση ότι έχεις χάσει την επαφή με τον εαυτό σου και η δυσκολία να μιλήσεις για αυτά που νιώθεις είναι μια κοινή εμπειρία σε ανθρώπους που ζουν κάτω από συνεχή πίεση, ειδικά όταν η δημιουργικότητα γίνεται υποχρέωση περισσότερο από έμπνευση. Το πρώτο βήμα για να ξαναβρείς την ισορροπία σου είναι να αναγνωρίσεις ότι αυτή η πίεση και η εξουθένωση είναι πραγματικές και πρέπει να τους δώσεις χώρο και χρόνο να εκφραστούν.

Μπορείς να προσπαθήσεις να ρυθμίσεις τον χρόνο σου έτσι ώστε να αφιερώνεις στιγμές αποκλειστικά για εσένα, μακριά από τη δημιουργία και τη δουλειά με τα παιδιά, όπου θα μπορείς να αναπνεύσεις και να ξεκουραστείς ψυχικά. Η χαρά της δημιουργίας χρειάζεται να υπάρχει σε ένα περιβάλλον ασφάλειας και αυτοπεποίθησης και όχι ως υποχρέωση που σου προκαλεί άγχος. Μπορεί να χρειαστείς να κάνεις μικρές αλλαγές στο πρόγραμμα ή τη ροή εργασίας σου, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να μειώσεις τον αριθμό των εκθέσεων ή να βρεις τρόπους να συμμετάσχεις λιγότερο ενεργά για λίγο καιρό. Η φροντίδα του εαυτού σου δεν είναι αδυναμία, αλλά σημαντικό βήμα για να παραμείνεις δημιουργική και υγιής.

Επίσης, σκέψου να κρατήσεις ένα ημερολόγιο συναισθημάτων και εμπειριών όπου θα καταγράφεις τις στιγμές που η δημιουργία σου φέρνει χαρά και αυτές που νιώθεις κορεσμό ή άγχος. Αυτό μπορεί να σου δώσει μια καθαρότερη εικόνα για το πότε και γιατί νιώθεις πιεσμένη, και να βρεις τρόπους να αποφεύγεις ή να αλλάζεις αυτές τις καταστάσεις.

Η τέχνη δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και η διαδικασία. Το να επιτρέψεις στον εαυτό σου να δημιουργεί χωρίς πίεση για συγκεκριμένα αποτελέσματα μπορεί να σε βοηθήσει να ξαναβρείς την απόλαυση και να απελευθερώσεις την πίεση που νιώθεις όταν όλα πρέπει να είναι τέλεια. Αν νιώθεις ότι η κατάσταση σε ξεπερνάει, μην διστάσεις να ζητήσεις ψυχολογική υποστήριξη από έναν ειδικό, που μπορεί να σε βοηθήσει να διαχειριστείς το στρες και να βρεις στρατηγικές αντιμετώπισης αυτής της εξουθένωσης, χωρίς να χρειάζεται να εγκαταλείψεις κάτι τόσο σημαντικό για σένα.

Η τέχνη σου και η διδασκαλία σου μπορούν να γίνουν ξανά πηγή ζωής και όχι φυλακή αν δώσεις χώρο στην ευγένεια προς τον εαυτό σου, στην υποστήριξη και στην αποδοχή ότι χρειάζεσαι ανάπαυση και επαναπροσδιορισμό των ορίων σου.