Ψυχολόγος Φωτεινή

Η διαδικασία της ανασυγκρότησης της αυτοεκτίμησης, ειδικά όταν έχει εμφυτευτεί από χρόνια αμφιβολίας και κριτικής, είναι μια πρόκληση που απαιτεί υπομονή, επιμονή και συνεχή προσπάθεια. Καταρχάς, είναι σημαντικό να αντιληφθεί κανείς πως η αυτοεκτίμηση δεν είναι στατική αλλά μία δεξιότητα που μπορεί να αναπτυχθεί και να ενδυναμωθεί. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να ξεκινήσει κάποιος είναι μέσω της πρακτικής της ενσυνείδητης αυτοπαρατήρησης, όπου εκπαιδεύει τον εαυτό του να αναγνωρίζει τις αρνητικές σκέψεις που εκδηλώνονται, χωρίς να τις αποδέχεται άκριτα. Μέσα από αυτή την πρακτική, γίνεται δυνατή η διάκριση ανάμεσα σε σκέψεις που αντανακλούν αντικειμενική πραγματικότητα και σε εκείνες που προέρχονται από παρωχημένα ή υπερβολικά κριτικά σχήματα που έχουν εγκατασταθεί με τα χρόνια. Επιπλέον, η αποδοχή της αποτυχίας ως φυσικού και αναπόφευκτου μέρους της ζωής παίζει καθοριστικό ρόλο. Η αποτυχία δεν σημαίνει ανικανότητα· είναι ευκαιρία μάθησης και ανάπτυξης. Αναπτύσσοντας την ικανότητα να βλέπει κανείς τις αποτυχίες μέσα από αυτό το πρίσμα, μειώνεται η εσωτερική κριτική και ενισχύεται η αυτοεκτίμηση.

Επιπλέον, μια καθημερινή πρακτική που βοηθά είναι η καλλιέργεια της αυτοσυμπόνοιας, δηλαδή να αντιμετωπίζει ο ίδιος τον εαυτό του με την ίδια τρυφερότητα και ενθάρρυνση που θα έδειχνε σε ένα κοντινό του πρόσωπο σε στιγμή κρίσης. Αυτή η στάση αντιστρέφει την παλιά διάθεση κριτικής και επιτρέπει την ηρεμία στη διαχείριση των συναισθημάτων και των σκέψεων. Ταυτόχρονα, είναι χρήσιμο να αναζητείται και να ενισχύεται ο κοινωνικός κύκλος που προσφέρει στήριξη και θετική ανατροφοδότηση, αποφεύγοντας περιβάλλοντα που τροφοδοτούν την αμφιβολία και την κριτική χωρίς μέτρο. Στο πλαίσιο γνωστικών στρατηγικών, η επανεξέταση των αποδείξεων αποτελεί μια πολύτιμη μέθοδος: όταν αμφιβάλλουμε για μια απόφαση ή μια ικανότητά μας, καλό είναι να ζητάμε από τον εαυτό μας συγκεκριμένα παραδείγματα που υποστηρίζουν ή αντικρούουν αυτή την αμφιβολία, ώστε να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις και τις αρνητικές διαστρεβλώσεις.

Επιπλέον, η σταδιακή ανάληψη μικρών, ρεαλιστικών προκλήσεων που ανταποκρίνονται στις αξίες και τα ενδιαφέροντα του ατόμου βοηθάει να δομηθεί μια θετική αίσθηση ικανότητας και αυτό-σεβασμού. Με τον καιρό, η συστηματική έκθεση σε τέτοιες εμπειρίες μειώνει την αυτοαμφισβήτηση και ενισχύει το αίσθημα προσωπικής αξίας. Τέλος, η διατήρηση ημερολογίου προσωπικής ανάπτυξης όπου καταγράφονται επιτυχίες, θετικές ανατροφοδοτήσεις ή ακόμη και βήματα προς βελτίωση προσφέρει μια ορατή απόδειξη προόδου και ενίσχυση της εμπιστοσύνης στον εαυτό. Η όλη διαδικασία είναι μια μακροχρόνια επένδυση στον εαυτό, που απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση και αυτοσεβασμό, δίνοντας χρόνο και χώρο στην προσωπική ανάπτυξη να ριζώσει και να αντέξει σε δύσκολες στιγμές.