Ψυχολόγος Φωτεινή

Αγαπητή Μαρία, τα συναισθήματα που περιγράφεις είναι κατανοητά και πολύ συνηθισμένα σε άτομα που βιώνουν χρόνιο στρες και συναισθηματική εξάντληση. Η κατάσταση που αντιμετωπίζεις φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα μιας συσσωρευμένης κούρασης και της αίσθησης ότι υποφέρεις μόνη, χωρίς επαρκή συναισθηματική ή πρακτική υποστήριξη. Οι ξαφνικές εκρήξεις θυμού μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα της συναισθηματικής υπερφόρτωσης. Όταν φτάνουμε στα όριά μας, ο εγκέφαλος μπορεί να αντιδράσει με ξαφνικές εκρήξεις ως μηχανισμό άμυνας.

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσεις ότι αυτές οι αντιδράσεις δεν σε ορίζουν ως άτομο ή ως μητέρα, αλλά είναι ένα σημάδι ότι έχεις φτάσει στα όριά σου. Το ότι νιώθεις ενοχή μετά δείχνει ότι είσαι συμπονετική και ενσυνείδητη. Το πρώτο βήμα για να σπάσει αυτός ο κύκλος είναι η αναγνώριση των δικών σου αναγκών. Έχεις αφιερώσει πολύ χρόνο και ενέργεια στη φροντίδα των άλλων, πιθανώς παραμελώντας τον εαυτό σου.

Θα πρότεινα να εξερευνήσεις διάφορες επιλογές. Πρώτον, η αναζήτηση επαγγελματικής υποστήριξης από έναν ψυχολόγο θα μπορούσε να σου προσφέρει ένα ασφαλές χώρο για να επεξεργαστείς τη συσσωρευμένη κούραση, τον θυμό και την αγωνία. Μια τέτοια θεραπευτική σχέση μπορεί να σε βοηθήσει να αναπτύξεις εναλλακτικές στρατηγικές για τη διαχείριση του στρες και της οργής, όπως τεχνικές αναπνοής ή τεχνικές προσγείωσης (grounding techniques) για τις στιγμές πριν από μια έκρηξη.

Δεύτερον, είναι ζωτικής σημασίας να επικοινωνήσεις τις ανάγκες σου στον σύζυγό σου με τρόπο που να μην τον κατηγορεί. Μπορείς να του εκφράσεις πώς νιώθεις μόνη και εξαντλημένη, και να προτείνεις συγκεκριμένες, μικρές αλλαγές, όπως να ορίσετε έναν χρόνο που θα επιστρέφει σπίτι ή να μοιραστείτε ορισμένες ευθύνες. Η οικογενειακή θεραπεία θα μπορούσε επίσης να είναι χρήσιμη για να βελτιώσει την επικοινωνία όλων.

Τρίτον, σκέψου να δημιουργήσεις ένα δίκτυο υποστήριξης. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συμμετοχή σε μια ομάδα υποστήριξης για γονείς παιδιών με ADHD, όπου θα μπορέσεις να μιλήσεις με ανθρώπους που καταλαβαίνουν τις προκλήσεις σου. Επίσης, η ένταξη σε δραστηριότητες μόνο για σένα, ακόμα και για μισή ώρα την ημέρα, μπορεί να βοηθήσει στην επαναφόρτιση των συναισθηματικών σου αποθεμάτων.

Τέλος, είναι σημαντικό να διερευνήσεις με έναν ειδικό εάν αυτή η συνεχής ευερεθιστότητα και ο θυμός θα μπορούσαν να σχετίζονται με σωματικούς παράγοντες. Οι ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν σε αυτή τη φάση της ζωής μιας γυναίκας μπορούν να επηρεάσουν δραστικά τη διάθεση και την αντοχή στο στρες. Μια συζήτηση με τον παθολόγο ή τον γυναικολόγο σου θα μπορούσε να είναι χρήσιμη για να αποκλειστούν ή να διαχειριστούν τέτοιοι παράγοντες.

Θυμήσου, η επιθυμία σου να αλλάξεις αυτήν την κατάσταση είναι το πιο σημαντικό βήμα. Η αποκατάσταση της ηρεμίας στο σπίτι είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και υπομονή με τον εαυτό σου. Δεν είσαι αποτυχημένη, είσαι εξαντλημένη. Η φροντίδα του εαυτού σου δεν είναι εγωισμός, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσεις να συνεχίσεις να φροντίζεις και τους αγαπημένους σου.