Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλησπέρα Μαρία, και ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτήν την ερώτηση. Είναι πολύ σημαντικό που ο νεαρός άντρας αναγνωρίζει τη δυσλειτουργική συμπεριφορά του και επιθυμεί αλλαγή. Αυτή η αυτογνωσία είναι το πρώτο κρίσιμο βήμα. Η ζήλεια που περιγράφει φαίνεται να έχει εξελιχθεί σε ένα μοτίβο ψυχικής δυσφορίας και ελέγχου που απειλεί τη σχέση. Η απάντηση θα εστιαστεί σε στρατηγικές αυτοβοήθειας και κατανόησης.

Ένα βασικό σημείο είναι η εξερεύνηση της προέλευσης αυτών των συναισθημάτων. Συχνά, η καταστροφική ζήλεια δεν σχετίζεται τόσο με τον σύντροφο, όσο με βαθιές ανασφάλειες ή τραύματα του παρελθόντος. Μπορεί να προέρχεται από φόβο εγκατάλειψης, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ή εμπειρίες προηγούμενων προδοσιών. Ο νεαρός άνδρας θα ωφελούσε να αναρωτηθεί: Τι φοβάμαι πραγματικά που θα συμβεί; Αυτή η φοβία ανταποκρίνεται στην τωρινή πραγματικότητα της σχέσης του; Η διαφοροποίηση μεταξύ του πραγματικού κινδύνου και της καταστροφικής προσδοκίας είναι κλειδί.

Στην πράξη, είναι απαραίτητο να σπάσει τον κύκλο της αυτόματης αντίδρασης. Όταν νιώθει το κύμα του άγχους και της ζήλειας, μπορεί να δοκιμάσει τεχνικές αυτοπαρατήρησης και αναστολής. Αντί να στείλει αμέσως μήνυμα ή να αμφισβητήσει τη σύντροφό του, μπορεί να πάρει μια βαθιά ανάσα, να κάνει ένα σύντομο περπάτημα ή να καταγράψει τα σκέψη και τα συναισθήματά του σε ένα ημερολόγιο. Αυτό δημιουργεί ψυχολογικό χώρο μεταξύ του συναισθήματος και της πράξης. Η συνεχής επιτήρηση των μηνυμάτων και των δραστηριοτήτων της συντρόφου του ενισχύει μόνο το άγχος και είναι μια μορφή ψυχολογικής φυλάκισης και για τους δύο.

Η επικοινωνία με τη σύντροφό του πρέπει να αλλάξει ριζικά. Αντί για ερωτήσεις ελέγχου και κατηγορίες, μπορεί να επιχειρήσει μια ευάλωτη και μη κατηγορηματική συζήτηση. Για παράδειγμα, να πει "Νιώθω άγχος όταν βγαίνεις με τους φίλους σου, και ξέρω ότι αυτό είναι δικό μου ζήτημα που δουλεύω. Χρειάζομαι λίγη καθησυχαστική επιβεβαίωση" είναι πολύ διαφορετικό από το "Πού ήσουν; Με ποιον;". Αυτό απαιτεί την ανάληψη ευθύνης για τα δικά του συναισθήματα χωρίς να τα τοποθετεί ως ευθύνη της συντρόφου του.

Η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και της αυτονομίας του είναι θεμελιώδης. Συχνά, όταν η ζωή μας περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από έναν σύντροφο, κάθε μικρή αλλαγή στη δική του συμπεριφορά γίνεται υπερβολικά απειλητική. Είναι ζωτικής σημασίας να επενδύσει στον εαυτό του: ατομικά χόμπι, φιλίες, προσωπικοί στόχοι. Αυτό δημιουργεί ένα αίσθημα πληρότητας και ασφάλειας που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη σχέση.

Τέλος, είναι σημαντικό να τονίσω ότι ενώ αυτές οι στρατηγικές μπορούν να βοηθήσουν πολύ, η έντονη ζήλεια αυτού του τύπου μπορεί να απαιτεί επαγγελματική υποστήριξη. Η συμβουλή να αναζητήσει έναν ψυχολόγο για ατομικές συνεδρίες θα ήταν πολύτιμη. Ένας θεραπευτής μπορεί να τον βοηθήσει να ανακαλύψει τις ρίζες της ανασφάλειάς του και να αναπτύξει υγιείς μηχανισμούς αντιμετώπισης. Η πρόκληση είναι πραγματική, αλλά με συνέπεια και ευγένεια προς τον εαυτό του, μπορεί να μάθει να διαχειρίζεται το άγχος του και να χτίσει μια σχέση βασισμένη στην εμπιστοσύνη και όχι στον έλεγχο.