Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλησπέρα Ελένη, και ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτήν την εμπειρία σου. Η περιγραφή σου είναι πολύ σαφής και το ερώτημά σου είναι εξαιρετικά σημαντικό. Η πλήρης ιατρική εξέταση που έκανες και το φυσιολογικό της αποτέλεσμα είναι ένα κρίσιμο πρώτο βήμα, καθώς αποκλείει άμεσες οργανικές παθήσεις. Η υπόθεση του γιατρού σου για ψυχοσωματικά συμπτώματα είναι μια πολύ συχνή και λογική κατεύθυνση σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Αναλύοντας το ερώτημά σου, η σύνδεση που κάνεις μεταξύ της ηλικίας, της πίεσης για επιτυχία και των σωματικών συμπτωμάτων είναι πολύ ουσιαστική. Στα 43, πολλοί άνθρωποι βιώνουν μια φάση εντονωμένης κρίσης της μέσης ηλικίας ή, πιο σωστά, μιας περίοδου αναθεώρησης των προτεραιοτήτων και των αναμενόμενων. Η συνεχής πίεση για απόδοση, ειδικά σε ένα απαιτητικό επάγγελμα όπως η λογιστική, μπορεί να δημιουργήσει χρόνιο στρες. Όταν ο οργανισμός μας βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση εγρήγορσης λόγω στρες, μπορεί να εκδηλώσει αυτή την ένταση μέσω σωματικών συμπτωμάτων, όπως η χρόνια κούραση και η ζάλη, τα οποία είναι από τα πιο συνηθισμένα ψυχοσωματικά φαινόμενα.

Για να απαντήσω στο πώς μπορείς να ξεχωρίσεις αν πρόκειται για μη εντοπισμένο σωματικό ή ψυχοσωματικό ζήτημα, είναι σημαντικό να κατανοήσεις ότι η διάκριση δεν είναι πάντα απόλυτη. Η ψυχοσωματική εκδήλωση είναι πραγματική και πολύ συχνά τα συμπτώματα είναι πανομοιότυπα με αυτά μιας σωματικής ασθένειας. Ένα βασικό στοιχείο είναι η συσχέτιση των συμπτωμάτων με συγκεκριμένες καταστάσεις. Στην περίπτωσή σου, το γεγονός ότι η ζάλη και ο πονοκέφαλος εμφανίζονται σχεδόν κάθε πρωί πριν τη δουλειά είναι ένα πολύ ισχυρό στοιχείο που υποδηλώνει μια ψυχολογική αντίδραση στην προσδοκία της καθημερινής πίεσης. Η κούραση που δεν φεύγει με ξεκούραση είναι επίσης κλασικό σύμπτωμα ψυχολογικής εξάντλησης.

Ως προς τα επόμενα βήματα, θα σου πρότεινα να εξετάσεις την ανάγκη για ψυχοθεραπευτική υποστήριξη. Μια θεραπεία με γνωστικο-συμπεριφορική προσανατολισμό, για παράδειγμα, θα μπορούσε να σε βοηθήσει να εντοπίσεις τα σχήματα σκέψης και συμπεριφοράς που τροφοδοτούν την πίεση και το στρες, και να αναπτύξεις στρατηγικές διαχείρισης. Παράλληλα, θα μπορούσες να συζητήσεις με τον γιατρό σου για μια επαναληπτική αξιολόγηση σε ορισμένο χρονικό διάστημα, για πλήρη ησυχία, ή για εξειδικευμένη εξέταση από παθολόγο ή νευρολόγο εάν τα συμπτώματα επιδεινωθούν ή αλλάξουν. Η άσκηση, οι τεχνικές χαλάρωσης και μια επανεξέταση της ισορροπίας μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής είναι θεμελιώδεις παρεμβάσεις.

Το κλειδί είναι να μην αγνοήσεις τα συμπτώματα ως "απλά ψυχολογικά", αλλά να τα αντιμετωπίσεις ως ένα μήνυμα από το σώμα σου ότι κάτι στην τρέχουσα ρουτίνα ή στις προσδοκίες σου χρειάζεται προσοχή και αναπροσαρμογή. Η αναγνώριση της ψυχοσωματικής διάστασης είναι το πρώτο βήμα προς την ανάκτηση του ελέγχου.