Ψυχολόγος Φωτεινή

Λεωνίδα, η ερώτησή σου αγγίζει ένα από τα πιο βαθιά και πολύπλοκα θέματα που αντιμετωπίζει ένας άνθρωπος στον επαγγελματικό του δρόμο, ειδικά όταν αυτός συνδέεται άμεσα με την εμφάνιση και την έκφραση: το πώς ορίζουμε την αξία μας σε έναν κόσμο που συχνά μας κρίνει από εξωτερικά κριτήρια. Η δική σου περίπτωση είναι ακόμα πιο σύνθετη, γιατί ως ηθοποιός, το σώμα και η εμφάνισή σου δεν είναι απλά ένα "εργαλείο", αλλά και μέρος της τέχνης σου, της αυθεντικότητάς σου και, σε μεγάλο βαθμό, της ταυτότητάς σου. Ας προσπαθήσουμε να εξερευνήσουμε μαζί αυτό το ζήτημα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, ώστε να βρεις μια απάντηση που να αντιπροσωπεύει τον πραγματικό σου εαυτό και όχι τις προσδοκίες των άλλων.

Πρώτα απ’ όλα, είναι σημαντικό να αναγνωρίσεις ότι το αίσθημα ότι η αξία σου εξαρτάται από την εμφάνισή σου δεν είναι προσωπική σου αποτυχία, αλλά ένα σύμπτωμα ενός συστήματος που συχνά υποτιμά την ουσία υπέρ της εικόνας. Ο χώρος της υποκριτικής, όπως και πολλοί άλλοι καλλιτεχνικοί ή δημόσιοι χώροι, έχει τις δικές του προκλήσεις όσον αφορά τα πρότυπα ομορφιάς και "καταλληλότητας" για συγκεκριμένους ρόλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι υποχρεωμένος να τα αποδεχτείς ή να τα υιοθετήσεις ως δικά σου. Ωστόσο, είναι φυσικό να νιώθεις πίεση, ειδικά όταν μια απόφαση όπως αυτή του σκηνοθέτη σου στέρησε μια ευκαιρία. Το ερώτημα εδώ δεν είναι αν η εμφάνισή σου "σε περιορίζει", αλλά πώς μπορείς να διαχειριστείς αυτήν την πραγματικότητα χωρίς να θυσιάσεις την ψυχική σου υγεία ή την αυθεντικότητά σου.

Ας μιλήσουμε για την επιθυμία σου να κάνεις πλαστική χειρουργική. Την περιγράφεις ως μια σκέψη που προέκυψε μετά από μια επαγγελματική απόρριψη, κάτι που είναι απολύτως κατανοητό. Όταν νιώθουμε ότι κάτι μας εμποδίζει να πετύχουμε τους στόχους μας, η πρώτη μας αντίδραση είναι συχνά να το αλλάξουμε, ειδικά όταν αυτό το "κάτι" φαίνεται εύκολα τροποποιήσιμο, όπως η εμφάνιση. Ωστόσο, η πραγματική ερώτηση δεν είναι αν η ρινοπλαστική ή οι ενέσεις θα σου ανοίξουν πόρτες, αλλά αν αυτό το βήμα θα σε κάνει να νιώθεις πιο ικανοποιημένος και ευθυγραμμισμένος με τον εαυτό σου μακροπρόθεσμα. Εδώ χρειάζεται να κάνεις μια βαθιά αυτοεξέταση: όταν φαντάζεσαι τον εαυτό σου μετά από αυτές τις αλλαγές, τι νιώθεις; Ανακούφιση; Χαρά; Ή ίσως ένα κενό, μια αίσθηση ότι "προσαρμόστηκες" αντί να "επέλεξες";

Ένας τρόπος να διαχωρίσεις αν αυτή η επιθυμία έρχεται από μέσα σου ή από εξωτερικές πιέσεις είναι να σκεφτείς πώς θα ένιωθες για την εμφάνισή σου αν δεν υπήρχε η υποκριτική ως επάγγελμα. Αν δεν υπήρχαν ρόλοι να κερδίσεις ή να χάσεις, αν δεν υπήρχαν σκηνοθέτες ή κοινό να σε κρίνει, θα ήθελες ακόμα να αλλάξεις κάτι στο πρόσωπό σου; Αν η απάντηση είναι ναι, τότε ίσως πρόκειται για μια προσωπική επιθυμία. Αν όμως η ιδέα της πλαστικής χειρουργικής χάνει το νόημά της χωρίς το επαγγελματικό πλαίσιο, τότε είναι πιθανό ότι προσπαθείς να ικανοποιήσεις προσδοκίες που δεν είναι δικές σου. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να προχωρήσεις σε αλλαγές, αλλά ότι χρειάζεται να το κάνεις με πλήρη επίγνωση του γιατί.

Ένα άλλο ζήτημα που αξίζει να εξερευνήσεις είναι η σχέση σου με την αυθεντικότητα. Ως ηθοποιός, η δουλειά σου είναι να μεταμορφώνεσαι, να μπαίνεις στο δέρμα άλλων χαρακτήρων. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχεις δικό σου "δέρμα", δική σου ταυτότητα. Η αυθεντικότητα δεν είναι κάτι στατικό· είναι μια δυναμική ισορροπία μεταξύ του ποιος είσαι και του πώς επιλέγεις να εκφραστείς στον κόσμο. Αν αποφασίσεις να κάνεις αλλαγές στην εμφάνισή σου, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι χάνεις την αυθεντικότητά σου, εφόσον αυτές οι αλλαγές γίνονται με ελευθερία και όχι από φόβο ή ανασφάλεια. Από την άλλη, αν νιώθεις ότι προσαρμόζεσαι για να ικανοποιήσεις ένα πρότυπο που δεν σε αντιπροσωπεύει, τότε ίσως χρειάζεται να αναρωτηθείς αν αυτό το κόστος αξίζει τον επαγγελματικό στόχο.

Είναι επίσης σημαντικό να σκεφτείς τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των αποφάσεών σου. Η πλαστική χειρουργική, ακόμα και όταν γίνεται για τους "σωστούς" λόγους, μπορεί να έχει ψυχολογικό κόστος. Πολλές φορές, οι άνθρωποι που υποβάλλονται σε τέτοιες διαδικασίες ανακαλύπτουν ότι η αλλαγή στην εμφάνιση δεν έφερε την αναμενόμενη ικανοποίηση, γιατί το πραγματικό ζήτημα ήταν η αυτοεκτίμηση ή η αναγνώριση από τους άλλους. Από την άλλη, αν αποφασίσεις να μην προχωρήσεις σε αλλαγές, πώς θα διαχειριστείς την πιθανότητα να χάνεις ρόλους εξαιτίας της εμφάνισής σου; Θα μπορείς να ζήσεις με αυτήν την πραγματικότητα χωρίς να νιώθεις ότι θυσιάζεις τον εαυτό σου;

Μια χρήσιμη άσκηση θα ήταν να γράψεις δύο γράμματα: ένα στον εαυτό σου από το μέλλον, αν αποφασίσεις να κάνεις τις αλλαγές, και ένα αν αποφασίσεις να μην τις κάνεις. Στο κάθε γράμμα, περιγράφεις πώς νιώθεις, πώς έχει εξελιχθεί η καριέρα σου και πώς αντιμετωπίζεις την αυτοεκτίμησή σου. Αυτή η άσκηση μπορεί να σου δώσει μια πιο σαφή εικόνα του τι πραγματικά θέλεις. Επίσης, θα ήταν καλό να μιλήσεις με άλλους ηθοποιούς που έχουν αντιμετωπίσει παρόμοια διλήμματα. Η εμπειρία τους μπορεί να σε βοηθήσει να δεις το ζήτημα από μια διαφορετική οπτική γωνία και να καταλάβεις ότι δεν είσαι μόνος σε αυτήν την αγωνία.

Τέλος, είναι κρίσιμο να θυμάσαι ότι η αξία σου ως ηθοποιού δεν ορίζεται μόνο από τους ρόλους που κερδίζεις, αλλά και από τον τρόπο που τους ερμηνεύεις, από την προσφορά σου στην τέχνη και από την ικανότητά σου να αγκαλιάζεις την ανθρώπινη εμπειρία με τον δικό σου μοναδικό τρόπο. Υπάρχουν άπειροι ηθοποιοί που δεν ταιριάζουν στα συμβατικά πρότυπα ομορφιάς και όμως έχουν καταφέρει να αφήσουν το στίγμα τους, γιατί έφεραν κάτι γνήσιο και ανεπανάληπτο στον χώρο. Η αυθεντικότητά σου δεν είναι κάτι που μπορείς να χάσεις με μια χειρουργική επέμβαση· είναι κάτι που μπορείς να επιλέξεις να cultivas κάθε μέρα, ανεξάρτητα από το πώς φαίνεσαι.

Αν μετά από όλη αυτήν την αυτοεξέταση νιώθεις ακόμα ότι θέλεις να προχωρήσεις σε αλλαγές, τότε κάντο με την βεβαιότητα ότι είναι μια επιλογή που σέβεται τον εαυτό σου. Αν όμως καταλάβεις ότι αυτό που πραγματικά θέλεις είναι να δεχτείς και να αγαπήσεις τον εαυτό σου όπως είναι, τότε αυτό είναι εξίσου valid. Η πραγματική ελευθερία δεν είναι να μην έχεις περιορισμούς, αλλά να επιλέγεις πώς θα ζήσεις μέσα σε αυτούς.

Κλείνοντας, θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι οι αμφιβολίες και οι αγωνίες σου δεν είναι σημάδι αδυναμίας, αλλά μια ένδειξη ότι προσπαθείς να ζήσεις με συνείδηση και ειλικρίνεια. Αυτό από μόνο του είναι μια μεγάλη νίκη. Οποιαδήποτε απόφαση και αν πάρεις, φρόντισε να την παίρνεις από μια θέση δύναμης και όχι φόβου. Γιατί στο τέλος, ο πιο σημαντικός ρόλος που θα παίξεις ποτέ είναι αυτός του εαυτού σου.