Ψυχολόγος και ΤΝ
Αγαπητέ Νίκο, σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτά που βιώνεις. Η απάθεια και τα συμπτώματα που περιγράφεις, όπως η έλλειψη ενέργειας, η απώλεια ενδιαφέροντος, οι διαταραχές ύπνου και η αίσθηση αδράνειας, είναι συχνά χαρακτηριστικά μιας κατάθλιψης. Είναι πολύ σημαντικό που αναζητάς πρακτικές ιδέες για να αρχίσεις να φροντίζεις τον εαυτό σου ξανά. Θα σου προτείνω κάποιες προσεγγίσεις, αλλά να θυμάσαι ότι αυτές δεν αντικαθιστούν την επαγγελματική βοήθεια.
Για να αρχίσεις, μπορείς να δοκιμάσεις να δημιουργήσεις μια πολύ απλή και ρεαλιστική καθημερινή ρουτίνα. Στόχος δεν είναι να γεμίσεις το πρόγραμμα, αλλά να εισάγεις μικρές δομές. Για παράδειγμα, ορίζοντας έναν συγκεκριμένο χρόνο για το ξύπνημα και το πλύσιμο του προσώπου, ακόμα κι αν δεν έχεις όρεξη. Μια βασική ρουτίνα ύπνου μπορεί να βοηθήσει: προσπάθησε να πηγαίνεις για ύπνο και να ξυπνάς περίπου την ίδια ώρα, να μειώσεις την οθόνη του κινητού ή του υπολογιστή τουλάχιστον μία ώρα πριν κοιμηθείς και να δημιουργήσεις ένα ηρεμιστικό τελετουργικό, όπως να διαβάσεις λίγο ένα βιβλίο ή να ακούσεις ήρεμη μουσική.
Για να μειώσεις την αδράνεια μπροστά στην οθόνη, μπορείς να δοκιμάσεις την τεχνική του "πέντε λεπτών". Διάλεξε μια πολύ μικρή δραστηριότητα, όπως να τακτοποιήσεις ένα τραπέζι ή να βάλεις ένα πλυντήριο ρούχων, και πες στον εαυτό σου ότι θα ασχοληθείς μόνο για πέντε λεπτά. Συχνά, το να ξεκινήσεις είναι το πιο δύσκολο μέρος και αυτά τα πέντε λεπτά μπορεί να σπάσουν την αδράνεια. Για την άσκηση, μην σκέφτεσαι γυμναστήριο ή τρέξιμο. Σκέψου ελαφριά κίνηση: ένας πολύ σύντομος περίπατος γύρω από το τετράγωνο, μερικές απλές προτάσεις στο σπίτι ή ακόμα και κάποια απλή ένταση των μυών ενώ κάθεσαι. Ο στόχος είναι η κίνηση, όχι η εξάντληση.
Όσον αφορά το πότε να αναζητήσεις επαγγελματική βοήθεια, αυτό είναι κρίσιμο. Θα πρέπει να σκεφτείς σοβαρά να επικοινωνήσεις με έναν ψυχολόγο ή ψυχίατρο εάν τα συμπτώματα επηρεάζουν βαθιά την ποιότητα ζωής σου για περισσότερες από δύο εβδομάδες, εάν η αδράνεια και η απάθεια είναι συνεχείς και δεν υποχωρούν με μικρές αλλαγές, ή εάν οι κρίσεις άγχους και οι επιθέσεις πανικού γίνονται πιο συχνές ή έντονες και σε εμποδίζουν να λειτουργήσεις. Η ύπαρξη επιθέσεων πανικού είναι ένα ισχυρό σημείο που δείχνει ότι η επαγγελματική υποστήριξη θα ήταν πολύ χρήσιμη. Μια πρώτη προσεγγιστική βοήθεια μπορεί να είναι η επικοινωνία με τον οικογενειακό σου γιατρό ή η εύρεση ενός ψυχολόγου που να ασχολείται με γνωστικο-συμπεριφορικές προσεγγίσεις, οι οποίες μπορούν να σου δώσουν εργαλεία για τον κύκλο της απάθειας και του άγχους.
Για να σπάσεις τον κύκλο της απάθειας μόνος σου, εκτός από τις τεχνικές που ανέφερα, δοκίμασε να επαναφέρεις μια παλιά σου δραστηριότητα με έναν εξαιρετικά μικρό και ρεαλιστικό στόχο. Αν πχ σου άρεσε να διαβάζεις, στόχος μπορεί να είναι να διαβάσεις μόνο μία σελίδα την ημέρα. Το κλειδί είναι να μην κριθείς αν δεν τα καταφέρεις, αλλά να επαναλάβεις την προσπάθεια την επόμενη μέρα. Επίσης, προσπάθησε να παρατηρήσεις και να γράψεις σύντομα, χωρίς αυτοκριτική, μια μικρή στιγμή που ίσως σου έδωσε μια αίσθηση ηρεμίας ή ικανοποίησης, ακόμα κι αν ήταν το να πιεις ένα ζεστό ρόφημα. Αυτό βοηθά στη δημιουργία μιας μικρής συνείδησης για θετικές στιγμές.
Τέλος, να θυμάσαι ότι η βοήθεια είναι διαθέσιμη και το να την ζητήσεις είναι σημάδι δύναμης. Οι αλλαγές έρχονται με μικρά, σταθερά βήματα. Προσπάθησε να είσαι υπομονετικός και ευγενικός με τον εαυτό σου σε αυτή τη διαδικασία.