Ψυχολόγος και ΤΝ
Νίκο, λυπάμαι που περνάς μια τόσο δύσκολη και εξαντλητική περίοδο. Το κενό, η απώλεια ενδιαφέροντος, η απομάκρυνση από φίλους και δραστηριότητες, η αλλαγή στην όρεξη και η επιθυμία να μένεις στο κρεβάτι για μήνες δεν είναι απλώς τεμπελιά ή έλλειψη θέλησης. Είναι σημάδια ότι χρειάζεσαι φροντίδα και υποστήριξη. Δεν μπορώ να καταλήξω σε διάγνωση από ένα μήνυμα, όμως η διάρκεια και η επίδραση αυτών που περιγράφεις αξίζουν άμεση προσοχή από επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Με ανησυχεί ιδιαίτερα ότι κάποιες φορές σκέφτεσαι πως η ζωή δεν έχει νόημα και ότι είσαι βάρος. Δεν αναφέρεις αν σκέφτεσαι να βλάψεις τον εαυτό σου ή αν έχεις σχέδιο, επομένως είναι σημαντικό να το αντιμετωπίσεις προληπτικά. Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, αν έχεις σκεφτεί συγκεκριμένο τρόπο να βλάψεις τον εαυτό σου ή φοβάσαι ότι δεν θα μπορέσεις να παραμείνεις ασφαλής, μην μείνεις μόνος. Πες το αμέσως σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι, πήγαινε σε τμήμα επειγόντων ή κάλεσε τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της περιοχής σου. Αν βρίσκεσαι στην Ελλάδα ή σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορείς να καλέσεις το 112. Αν δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αλλά οι σκέψεις επιμένουν, επικοινώνησε σήμερα με κάποιον δικό σου και ζήτησε να σε βοηθήσει να βρεις επαγγελματική στήριξη.
Ως πρώτο πρακτικό βήμα, κλείσε ραντεβού με ψυχολόγο που εργάζεται με ενήλικες. Μπορείς να απευθυνθείς σε δημόσια υπηρεσία ψυχικής υγείας, σε κέντρο συμβουλευτικής ή σε ιδιώτη επαγγελματία, ανάλογα με το τι είναι προσβάσιμο για σένα. Αν το κόστος ή η αναμονή είναι εμπόδιο, πες το ξεκάθαρα όταν επικοινωνήσεις και ζήτησε πληροφορίες για χαμηλού κόστους ή δωρεάν επιλογές και διαθέσιμες υπηρεσίες. Δεν χρειάζεται να έχεις βρει μόνος σου την τέλεια λύση πριν ζητήσεις βοήθεια. Αρκεί να πεις, "Τους τελευταίους οκτώ μήνες νιώθω κενό, έχω απομονωθεί και μερικές φορές σκέφτομαι ότι η ζωή δεν έχει νόημα. Χρειάζομαι βοήθεια".
Η υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνει συζήτηση για όσα προηγήθηκαν, για την απώλεια της δουλειάς, την πίεση στο σπίτι, την απομόνωση και το πώς επηρεάζονται καθημερινά η ενέργεια, η όρεξη και η διάθεσή σου. Μπορείτε μαζί να ορίσετε μικρούς, συγκεκριμένους στόχους, να εντοπίσετε τι σε επιβαρύνει και να δοκιμάσετε τρόπους αντιμετώπισης. Δεν χρειάζεται πρώτα να αισθανθείς καλύτερα για να ξεκινήσεις. Η υποστήριξη μπορεί να αρχίσει ενώ ακόμη δεν έχεις διάθεση ή ελπίδα.
Για σήμερα ή αύριο, προσπάθησε να μειώσεις το κατώφλι της προσπάθειας. Αν το να βγεις για άσκηση μοιάζει αδύνατο, δοκίμασε να σταθείς για λίγα λεπτά έξω ή να περπατήσεις γύρω από το τετράγωνο. Αν το φαγητό είναι δύσκολο, διάλεξε κάτι απλό και εύκολο, και βάλε στόχο λίγες γουλιές νερό. Αν το να μιλήσεις με φίλους φαίνεται υπερβολικό, στείλε ένα σύντομο μήνυμα σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι, όπως "Δεν είμαι καλά τελευταία. Δεν χρειάζεται να μου δώσεις λύση, αλλά θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο". Αυτά δεν αντικαθιστούν την επαγγελματική βοήθεια, όμως μπορούν να κάνουν τις επόμενες ώρες λίγο πιο διαχειρίσιμες.
Μην απαιτείς από τον εαυτό σου να λύσει τώρα ταυτόχρονα την εργασία, τον γάμο, την ανεξαρτησία και όλο το μέλλον σου. Η πίεση των γονιών σου μπορεί να κάνει την κατάσταση πιο ασφυκτική, ακόμη κι αν προέρχεται από ενδιαφέρον. Μπορείς να τους πεις ότι η υγεία σου έχει επιβαρυνθεί και ότι το πρώτο βήμα είναι να λάβεις βοήθεια, όχι να δεσμευτείς σε αποφάσεις για γάμο ή εργασία. Αν η συζήτηση γίνεται πιεστική, κράτησε το μήνυμα σύντομο και επανέλαβέ το χωρίς να χρειάζεται να τους πείσεις για το πώς αισθάνεσαι.
Οι αποτυχημένες προσπάθειες να βρεις δουλειά είναι οδυνηρές, αλλά δεν αποδεικνύουν ότι είσαι βάρος ή ότι δεν έχεις αξία. Η επαγγελματική απογοήτευση είναι ένα πραγματικό πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί σταδιακά, με πρακτική βοήθεια και στόχους ανάλογους με τις δυνάμεις σου. Προς το παρόν, ίσως ο πρώτος στόχος να μην είναι να βρεις αμέσως δουλειά, αλλά να αποκαταστήσεις λίγη σταθερότητα, να μιλήσεις με ειδικό και να μην περνάς μόνος σου τις πιο δύσκολες ώρες.
Αν δυσκολεύεσαι να οργανώσεις το επόμενο βήμα, ζήτησε από φίλο ή συγγενή να καθίσει μαζί σου όσο τηλεφωνείς για ραντεβού ή να σε συνοδεύσει. Μπορείς επίσης να σημειώσεις σε ένα χαρτί πώς είναι ο ύπνος σου, η όρεξή σου, τι δυσκολεύει περισσότερο και πότε εμφανίζονται οι σκέψεις ότι η ζωή δεν έχει νόημα, ώστε να τα μεταφέρεις στη συνάντηση. Το σημαντικότερο τώρα είναι να μη μείνεις μόνος με αυτές τις σκέψεις και να ζητήσεις επαγγελματική υποστήριξη σύντομα. Το ότι έγραψες και αναζήτησες βοήθεια είναι ήδη ένα ουσιαστικό πρώτο βήμα.