Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλησπέρα Μαρία, κατανοώ την ανησυχία σου για τον Νίκο και είναι πολύ θετικό που αναζητάς τρόπους να τον υποστηρίξεις. Οι σωματικές εκδηλώσεις του άγχους, όπως αυτές που περιγράφεις, είναι πραγματικές και πολύ δυσάρεστες. Δεδομένου ότι ο γιατρός έχει αποκλείσει ιατρικά αίτια, η προσέγγιση πρέπει να επικεντρωθεί στη διαχείριση του άγχους και των σκέψεων που το προκαλούν. Ως ψυχολόγος για ενήλικες, μπορώ να σου προτείνω γενικές στρατηγικές που εφαρμόζονται και σε εφήβους, αλλά είναι σημαντικό να εξετάσεις το ενδεχόμενο να ζητήσεις την υποστήριξη ενός παιδοψυχολόγου ο οποίος ειδικεύεται ακριβώς σε τέτοιες ηλικίες και μπορεί να παρέχει εξατομικευμένη βοήθεια.

Μια βασική αρχή είναι να μετατοπίσετε την εστίαση από το αποτέλεσμα (τη βαθμολογία ή τη νίκη) στη διαδικασία και την προσπάθεια. Αυτό δεν σημαίνει απλώς να του λέτε 'δεν πειράζει', αλλά να αναγνωρίζετε συγκεκριμένα τη δουλειά του, την πειθαρχία του στην προετοιμασία και το θάρρος του να αντιμετωπίσει την πρόκληση. Μπορείτε να τον βοηθήσετε να αναγνωρίσει και να ονομάσει τα συναισθήματά του. Ρωτήστε τον τι ακριβώς τον αγχώνει: φοβάται την αποτυχία, την αποδοκιμασία, να απογοητεύσει εσάς ή τον προπονητή; Η συζήτηση αυτή βοηθάει να απομυθοποιηθεί το άγχος.

Όσον αφορά στρατηγικές νοητικής προετοιμασίας, μπορείτε να του διδάξετε βασικές τεχνικές αναπνοής και ενσώματης ηρεμίας. Μια απλή άσκηση είναι η βαθιά διάφραγματική αναπνοή: εισπνοή από τη μύτη μετρώντας μέχρι το 4, κράτημα της αναπνοής μέχρι το 4 και εκπνοή αργά από το στόμα μετρώντας μέχρι το 6. Η εξάσκηση αυτή σε ήρεμες στιγμές θα του επιτρέψει να τη χρησιμοποιεί σε στρεσογόνες καταστάσεις. Επίσης, η τεχνική της οπτικοποίησης μπορεί να είναι χρήσιμη: να τον καλείτε να φανταστείται με λεπτομέρεια τη διαδικασία της εξέτασης ή του αγώνα, από τη στιγμή που ξυπνάει μέχρι το τέλος, με έναν ήρεμο και αυτοπεπεισμένο τρόπο, ενσωματώνοντας και τη διαχείριση οποιουδήποτε άγχους που μπορεί να εμφανιστεί.

Είναι επίσης σημαντικό να δημιουργήσετε ένα ρουτίνα πριν από τις δοκιμασίες που να περιλαμβάνει επαρκή ύπνο, θρεπτικό πρωινό και ένα χαλαρό δραστηριότητα πριν από το γεγονός, αντί για τελευταία στιγμή επανάληψη που αυξάνει το άγχος. Προσπαθήστε να μειώσετε την πίεση στο περιβάλλον, αποφεύγοντας συνεχείς ερωτήσεις για το πόσο καλά πήγε ή συγκρίνοντας τον με άλλους. Δείξτε του ότι η αγάπη σας είναι ανεξάρτητη από τις επιδόσεις του.

Τέλος, αν αυτές οι στρατηγικές δεν φαίνονται αρκετές και τα συμπτώματα συνεχίζουν να παρεμποδίζουν σημαντικά τη ζωή του, η συμβουλή ενός ειδικού είναι απαραίτητη. Ένας παιδοψυχολόγος μπορεί να εργαστεί μαζί του με τεχνικές όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, η οποία στοχεύει ακριβώς στη μετατροπή των σκέψεων που προκαλούν το άγχος και τις σωματικές αντιδράσεις. Η πρόληψη του 'μπλοκαρίσματος' στην ενήλικη ζωή ξεκινά με την αντιμετώπιση του τώρα, με κατανόηση, υποστήριξη και κατάλληλα εργαλεία.