Ψυχολόγος Φωτεινή

Γεια σας, είμαι 53 χρονών και τα τελευταία δύο χρόνια νιώθω μια συνεχόμενη απάθεια και κατάθλιψη. Η δουλειά μου ως λογιστής είναι μονότονη, αλλά δεν με ενοχλεί τόσο όσο η ρουτίνα στο σπίτι. Πριν από τρία χρόνια, η γυναίκα μου και εγώ αποφασίσαμε να ζήσουμε χωριστά για ένα διάστημα, λόγω συχνών καυγάδων, και αυτό με έκανε να αποσυρθώ ακόμα περισσότερο. Τώρα που επανασυνδεθήκαμε, δεν νιώθω τίποτα για εκείνη, ούτε αγάπη ούτε ενδιαφέρον. Περνάω τα βράδια μου στην τηλεόραση χωρίς να παρακολουθώ, και το Σαββατοκύριακο μένω στο κρεβάτι μέχρι αργά. Έχω δοκιμάσει να βγω με φίλους, αλλά όλοι μου φαίνονται βαρετοί. Ακόμα και τα αγαπημένα μου χόμπι, όπως το ψάρεμα, δεν μου προσφέρουν καμία χαρά. Ρωτάω λοιπόν: Πώς μπορώ να ξεφύγω από αυτή τη γαμήλια κρίση και την απάθεια που έχει εξαπλωθεί στη ζωή μου; Μήπως η θεραπεία τέχνης ή η σωματική θεραπεία μπορούν να με βοηθήσουν να ξαναβρώ το ενδιαφέρον για τα πράγματα; Επίσης, έχω συνεχή κοινωνικό άγχος και αποφεύγω να μιλήσω για τα συναισθήματά μου. Τι προτείνετε για να αντιμετωπίσω αυτή την ψυχολογική κόπωση και να αρχίσω να αισθάνομαι ξανά ζωντανός;