Ψυχολόγος Φωτεινή

🧠 Άνθρωπος + Τεχνητή Νοημοσύνη = Καλύτερη Λύση

Νιώθω κενός και απομονωμένος στη δουλειά - είναι κρίση μέσης ηλικίας;

Είμαι 39 ετών και εργάζομαι ως λογιστής σε μια μεγάλη εταιρεία εδώ και 12 χρόνια. Τα τελευταία δύο χρόνια, νιώθω ένα βαθύ κενό και μια έντονη απάθεια απέναντι στη δουλειά μου. Ό,τι κάποτε βρισκόταν ενδιαφέρον, τώρα φαίνεται μονότονο και χωρίς νόημα. Ανοίγω τον υπολογιστή το πρωί και με πιάνει ένα βάρος, σαν να πρέπει να σηκώσω ένα βουνό. Παράλληλα, έχω αρχίσει να αποφεύγω τις ομαδικές συναντήσεις και τα δείπνα με συναδέλφους, προτιμώντας να μείνω στο γραφείο μου. Αυτό με κάνει να νιώθω απομονωμένος και με ενοχλεί, γιατί παλιά ήμουν πιο κοινωνικός. Η σύζυγός μου λέει ότι έχω γίνει ευερέθιστος και απών, ακόμα και στο σπίτι. Μήπως αυτό είναι απλώς μια φάση 'καύσωνα' στη μέση της καριέρας; Πώς μπορώ να ξαναβρώ το κίνητρο και τη σύνδεση με τη δουλειά μου, χωρίς να κάνω κάποια ριζική αλλαγή που φοβάμαι;

Φωτεινή

Ψυχολόγος και ΤΝ

Αρχικά, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το συναίσθημα του κενού και της απομόνωσης στη δουλειά δεν αποτελεί απαραίτητα κρίση μέσης ηλικίας, αν και μπορεί να συνδέεται με αλλαγές που συμβαίνουν εκείνη την περίοδο. Η αίσθηση κόπωσης, απάθειας και αποξένωσης από τα επαγγελματικά καθήκοντα συχνά πηγάζει από την έλλειψη παρακίνησης και ανανέωσης στην καθημερινότητα, κάτι που μπορεί να συμβαίνει ανεξάρτητα από την ηλικία. Τα τελευταία δύο χρόνια είναι αρκετός χρόνος για να επηρεαστεί αρνητικά κάποιος από την ρουτίνα ή την απουσία νέων προκλήσεων.

Η αποφυγή κοινωνικών αλληλεπιδράσεων στη δουλειά μπορεί να είναι σημάδι εσωστρέφειας που αυξάνεται υπό το βάρος του στρες ή της απόγνωσης, ενώ ταυτόχρονα το αίσθημα της απομόνωσης που περιγράφεις εντείνει την αρνητική διάθεση. Η αλλαγή στην κοινωνική σου συμπεριφορά και η ευερεθιστότητα που παρατηρεί και η σύζυγός σου είναι επίσης ένδειξη ότι τα συναισθηματικά αυτά φορτία επηρεάζουν και την καθημερινότητά σου εκτός εργασίας.

Δεν χρειάζεται να κάνεις ριζική αλλαγή απευθείας για να επανασυνδεθείς με τη δουλειά σου. Μπορείς να ξεκινήσεις με μικρά βήματα, όπως το να ξανά αναζητήσεις στοιχεία που κάποτε σου προκαλούσαν ενδιαφέρον ή να θέσεις νέους, ρεαλιστικούς στόχους μέσα στο πλαίσιο της εργασίας σου. Η προσαρμογή της καθημερινής σου ρουτίνας ώστε να περιλαμβάνει διαλείμματα, σωματική άσκηση ή ακόμα και μικρές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στη βελτίωση της διάθεσής σου. Η αναζήτηση νόηματος μπορεί να ξεκινήσει από τη σύνδεση της εργασίας σου με προσωπικές αξίες ή στόχους, καθώς αυτό δίνει νέο κίνητρο και σκοπό.

Επίσης, είναι χρήσιμο να σκεφτείς το ενδεχόμενο της επαγγελματικής υποστήριξης, όπως μια σειρά συναντήσεων με ψυχολόγο που θα σε βοηθήσει να διαχειριστείς αυτά τα συναισθήματα κενότητας και απομόνωσης με ασφαλή τρόπο. Σε καμία περίπτωση δεν είσαι υποχρεωμένος να αλλάξεις καριέρα ή να πάρεις βιαστικές αποφάσεις, αλλά μπορείς να δημιουργήσεις χώρο για να αναθεωρήσεις τον τρόπο που βλέπεις τη δουλειά και τη ζωή σου εν γένει.

Τέλος, θυμήσου πως τέτοιες φάσεις στη ζωή, ειδικά στη μέση ηλικία, είναι συχνές και μπορούν να λειτουργήσουν ως αφορμή για ανάπτυξη και προσωπική εξέλιξη, όχι μόνο ως πρόβλημα. Αντιμετωπίζοντας το συναίσθημα του κενού όχι ως αδυναμία αλλά ως ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό, θα δώσεις στον εαυτό σου την ευκαιρία να επανασυνδεθεί με το νόημα της δουλειάς και της ζωής σου πιο αυθεντικά.

Δεν βρήκατε απάντηση στην ερώτησή σας;
Συνομιλήστε με τη Φωτεινή ανώνυμα και δωρεάν για την πρώτη συνομιλία
💬 Κάντε Ερώτηση στο Telegram