Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλησπέρα Νίκο, σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτά που βιώνεις. Αυτό που περιγράφεις, η αίσθηση της κενότητας, η απώλεια ενδιαφέροντος και η δυσκολία ακόμα και για βασικές δραστηριότητες, είναι πραγματικά βαριά και μπορεί να είναι πολύ μοναχική, ειδικά όταν οι γύρω σου δεν καταλαβαίνουν πλήρως. Το να νιώθεις σαν να βλέπεις τη ζωή σου μέσα από ένα παχύ τζάμι είναι μια ισχυρή εικόνα που δείχνει μια αποξένωση από τα συναισθήματα και τις εμπειρίες σου. Είναι σημαντικό να κατανοήσεις ότι αυτή η κατάσταση δεν είναι τεμπελιά, αλλά ένα πιθανό σύμπτωμα ψυχολογικής δυσφορίας, όπως μπορεί να συμβεί σε καταστάσεις κατάθλιψης ή άνοιας (δυσθυμία), όπου κυριαρχεί η απάθεια και η κενότητα αντί για έντονη θλίψη.

Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα, το οποίο είναι και το πιο δύσκολο, είναι να αναγνωρίσεις ότι αυτό που περνάς απαιτεί προσοχή και φροντίδα. Η προσπάθεια να μιλήσεις και να λάβεις ανεπαρκείς συμβουλές μπορεί να είναι απογοητευτική. Εδώ, το κλειδί δεν είναι να προσπαθήσεις περισσότερο με τον παραδοσιακό τρόπο, αλλά να αλλάξεις την προσέγγιση. Ένα πολύ μικρό και εφικτό βήμα θα μπορούσε να είναι να επιλέξεις μια απλή, οικεία δραστηριότητα που κάποτε σου άρεσε, ακόμα και αν τώρα δεν σου προκαλεί κανένα ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, να ακούσεις ένα κομμάτι μουσικής για μόνο δύο λεπτά, ή να βγεις στον ήλιο για πέντε λεπτά χωρίς άλλο στόχο. Ο στόχος δεν είναι να απολαύσεις, αλλά απλώς να το εκτελέσεις, σπάζοντας έτσι την ακινησία.

Παράλληλα, είναι ζωτικής σημασίας να εξερευνήσεις την πιθανότητα να μιλήσεις με έναν επαγγελματία ψυχολόγο. Ένας ψυχολόγος μπορεί να σου προσφέρει έναν ασφαλή χώρο χωρίς κριτικές ή απλές συμβουλές, και να σε βοηθήσει να κατανοήσεις τις ρίζες αυτής της απάθειας και να αναπτύξεις στρατηγικές για να την αντιμετωπίσεις. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σε βοηθήσει να ανακαλύψεις ξανά το νόημα και να επανασυνδεθείς με τα συναισθήματά σου. Επίσης, αν αυτή η κατάσταση επηρεάζει σημαντικά τη διατροφή σου, τον ύπνο σου ή συνοδεύεται από σκέψεις απελπισίας, η επίσκεψη σε έναν γενικό ιατρό ή ψυχίατρο (για μια πλήρη αξιολόγηση) είναι επίσης μια σοβαρή επιλογή, καθώς μπορεί να υπάρχουν και βιολογικοί παράγοντες.

Τέλος, προσπάθησε να μην απομονωθείς εντελώς. Η απάθεια σου λέει να μείνεις μόνος, αλλά η ανθρώπινη επαφή, ακόμα και σε μικρές δόσεις, μπορεί να είναι θεραπευτική. Μπορείς να δοκιμάσεις να απαντήσεις σε ένα μήνυμα από έναν φίλο σου, χωρίς να δεσμευτείς για έξοδο. Θυμήσου, η ανάκαμψη είναι συχνά μια σειρά από πολύ μικρά βήματα και η αίσθηση της κενότητας δεν είναι μόνιμη. Η αναγνώριση του προβλήματος και η αναζήτηση κατάλληλης υποστήριξης είναι ίσως τα πιο σημαντικά βήματα για να αρχίσεις να σπάς αυτόν τον κύκλο.