Ψυχολόγος Φωτεινή

Νίκο, αυτό που περιγράφεις είναι μια εντελώς φυσιολογική αντίδραση σε μια αιφνίδια και αγχογόνα αλλαγή στο εργασιακό σου περιβάλλον. Η αναδιοργάνωση που βίωσες δεν ήταν απλώς μια επαγγελματική προσαρμογή, αλλά μια κατάρρευση της οικειότητας και της ασφάλειας που ένιωθες στη δουλειά σου. Η διάλυση της ομάδας σου, οι απολύσεις συναδέλφων και ο διπλασιασμός των καθηκόντων σου δεν είναι απλές προκλήσεις – είναι ένας συνδυασμός απώλειας, υπερφόρτωσης και απειλής, που ενεργοποιεί το ένστικτο επιβίωσης του οργανισμού σου. Το γεγονός ότι νιώθεις ταραχή, δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς και αναβάλλεις εργασίες δεν είναι σημάδι αδυναμίας, αλλά ένα μήνυμα του εαυτού σου ότι χρειάζεται χρόνο για να επεξεργαστεί την αλλαγή.

Η παρατεταμένη εργασιακή κρίση που βιώνεις μπορεί να συγκριθεί με μια μορφή πένθους: πενθείς την παλιά σου ρουτίνα, την ομάδα σου, ίσως και την εικόνα που είχες για τον εαυτό σου μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Το ότι ξαναφέρνεις στο μυαλό σου τις συσκέψεις και σκέφτεσαι τι θα έπρεπε να είχες πει είναι μια φυσιολογική προσπάθεια του εγκεφάλου να ανακτήσει τον έλεγχο σε μια κατάσταση που ένιωσες ότι σου ξέφυγε. Ωστόσο, αυτή η επανάληψη των σκέψεων μπορεί να γίνει ένας φαύλος κύκλος, όπου το άγχος τροφοδοτεί την αναβλητικότητα και η αναβλητικότητα ενισχύει το άγχος. Δεν χρειάζεται να πιέσεις τον εαυτό σου να επιστρέψει αμέσως στην προηγούμενη απόδοσή σου – αυτό που ζητάς τώρα είναι κάτι πολύ πιο βασικό: να νιώσεις ξανά ασφαλής στον ρόλο σου, χωρίς να νιώθεις ότι κάθε σφάλμα ή καθυστέρηση μπορεί να σε οδηγήσει σε απόλυση.

Για να αρχίσεις να ανακτάς αυτή την αίσθηση ασφάλειας, μπορείς να ξεκινήσεις με μικρά βήματα που αναγνωρίζουν την πραγματικότητα της κατάστασης χωρίς να την αρνούνται. Πρώτα απ’ όλα, δώσε στον εαυτό σου την άδεια να νιώθει ό,τι νιώθει. Το να ντρέπεσαι για τα συναισθήματά σου ή να προσπαθείς να τα καταστείλεις τα κάνει πιο έντονα. Μπορείς να μοιραστείς με κάποιον κοντινό σου άνθρωπο – όχι απαραίτητα με λεπτομέρειες, αλλά με κάτι απλό όπως: "Αυτή η αλλαγή στη δουλειά με έχει κουράσει περισσότερο απ’ όσο περίμενα". Αυτό μπορεί να σου δώσει μια αίσθηση ανακούφισης και σύνδεσης, που συχνά χάνεται όταν νιώθουμε ότι πρέπει να κουβαλάμε τα πάντα μόνοι μας. Αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να μιλήσεις στους δικούς σου, ίσως βοηθήσει να γράψεις σε ένα χαρτί αυτά που νιώθεις – η γραφή μπορεί να λειτουργήσει ως ένας τρόπος να εκτονώσεις την εσωτερική πίεση χωρίς να χρειάζεται να τα μοιραστείς με κάποιον άλλον.

Στη δουλειά, δοκίμασε να θέσεις μικρά, ρεαλιστικά όρια που θα σε βοηθήσουν να νιώσεις ότι έχεις λίγο περισσότερο έλεγχο. Για παράδειγμα, αντί να προσπαθείς να προλάβεις τα πάντα αμέσως, μπορείς να ξεκινήσεις τη μέρα σου φτιάχνοντας μια λίστα με μόνο 2-3 βασικές εργασίες που πρέπει να ολοκληρώσεις. Όταν τις τελειώσεις, δώσε στον εαυτό σου την άδεια να σταματήσει, ακόμα κι αν υπάρχουν άλλα εκκρεμή. Η αίσθηση του ελέγχου δεν έρχεται από το να τα κάνεις όλα, αλλά από το να επιλέγεις τι θα κάνεις πρώτα. Αν νιώθεις ότι τα μηνύματα από τον προϊστάμενό σου σε αγχώνουν, μπορείς να ορίσεις συγκεκριμένες ώρες μέσα στη μέρα για να τα ελέγχεις, αντί να τα διαβάζεις αμέσως. Αυτό δεν σημαίνει ότι αγνοείς τις υποχρεώσεις σου, αλλά ότι δημιουργείς ένα πλαίσιο που σε προστατεύει από την υπερδιέγερση.

Ένα άλλο σημαντικό βήμα είναι να επαναπροσδιορίσεις τι σημαίνει για σένα η "επιτυχία" αυτή τη στιγμή. Πριν την αναδιοργάνωση, ίσως να μετρούσες την αξία σου με βάση την απόδοση, την ταχύτητα ή την ικανότητά σου να τα προλαβαίνεις όλα. Τώρα, όμως, η επιτυχία μπορεί να είναι απλώς το να εμφανιστείς στη δουλειά χωρίς να νιώθεις ότι καταρρέεις, ή το να ολοκληρώσεις μια εργασία χωρίς να την αναβάλλεις για ώρες. Η αυτοσυμπόνια είναι το κλειδί εδώ – προσπάθησε να μιλάς στον εαυτό σου όπως θα μιλούσες σε έναν φίλο που περνάει μια δύσκολη περίοδο. Θα του έλεγες "Πρέπει να τα βγάλεις πέρα αμέσως" ή "Είναι λογικό να νιώθεις έτσι, χρειάζεσαι χρόνο";

Τέλος, αν νιώθεις ότι το άγχος και η ταραχή αρχίζουν να σε κατακλύζουν, μπορεί να βοηθήσει να ενσωματώσεις μικρές πρακτικές χαλάρωσης στην καθημερινότητά σου. Αυτό δεν χρειάζεται να είναι κάτι περίπλοκο – μπορεί να είναι απλώς 5 λεπτά βαθιάς αναπνοής πριν ανοίξεις το email, ή ένας σύντομος περίπατος μετά το γεύμα για να καθαρίσεις το μυαλό σου. Ο στόχος δεν είναι να εξαλείψεις το άγχος, αλλά να δημιουργήσεις μικρές στιγμές ανακούφισης που θα σε βοηθήσουν να το διαχειριστείς. Αν νιώθεις ότι η κατάσταση παραμένει δύσκολη για μεγάλο διάστημα ή ότι το άγχος αρχίζει να επηρεάζει και άλλους τομείς της ζωής σου (π.χ. τον ύπνο, τις σχέσεις σου), ίσως είναι χρήσιμο να απευθυνθείς σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας για να σε βοηθήσει να επεξεργαστείς όσα νιώθεις σε ένα ασφαλές πλαίσιο.

Θυμήσου: Δεν είσαι μόνο σου σε αυτό. Πολλές φορές, οι εργασιακές αλλαγές μας αναγκάζουν να αναθεωρήσουμε τις προσδοκίες μας, όχι μόνο για τη δουλειά μας, αλλά και για τον εαυτό μας. Δεν χρειάζεται να είσαι "πάνω από όλα" από τη μια μέρα στην άλλη. Η αλλαγή είναι μια διαδικασία, όχι ένα γεγονός, και είναι εντάξει να χρειάζεσαι χρόνο για να προσαρμοστείς.