Ψυχολόγος Φωτεινή

Αγαπητέ Νίκο, σε ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτό που βιώνεις. Είναι πολύ σημαντικό που αναγνωρίζεις την ψυχολογική κακοποίηση από τη μητέρα σου, γιατί αυτή είναι η ρίζα των συναισθημάτων σου. Αυτό που περιγράφεις –απάθεια, αίσθημα κενού, υπνηλία, μειωμένη όρεξη και κοινωνική απομόνωση– είναι συμπτώματα που μοιάζουν με κατάθλιψη, αλλά μπορεί να είναι και αποτέλεσμα παρατεταμένου στρες και συναισθηματικής εξάντλησης. Η ψυχολογική κακοποίηση σου δημιουργεί ένα τοξικό περιβάλλον που σου στερεί την αυτοεκτίμηση και την ενέργεια. Δεν είναι απλά κούραση. Είναι ένα σήμα ότι το σύστημά σου έχει κορεστεί από αρνητικά συναισθήματα.

Για να βγεις από αυτή την κατάσταση, το πρώτο βήμα είναι η απομάκρυνση από την πηγή του πόνου. Αν μπορείς, εξέτασε το ενδεχόμενο να φύγεις από το σπίτι, έστω προσωρινά (π.χ. σε φίλο, συγγενή ή φοιτητική εστία). Η απόσταση είναι ζωτική για να ανακτήσεις τον έλεγχο της ζωής σου. Παράλληλα, η ψυχοθεραπεία είναι απαραίτητη. Ένας ειδικός ψυχολόγος μπορεί να σε βοηθήσει να επεξεργαστείς το τραύμα, να χτίσεις υγιή όρια και να επανασυνδεθείς με τα συναισθήματά σου. Μην ντρέπεσαι να ζητήσεις βοήθεια.

Επιπλέον, φρόντισε τον εαυτό σου με μικρά βήματα: προσπάθησε να τρως τακτικά, να βγαίνεις για σύντομους περιπάτους και να μιλάς σε έμπιστα άτομα. Η κοινωνική στήριξη είναι φάρμακο. Μην περιμένεις να νιώσεις καλά για να δράσεις· δράσε για να νιώσεις καλά. Τέλος, αν οι σκέψεις αυτοκτονίας ή η αδυναμία να λειτουργήσεις γίνουν έντονες, μη διστάσεις να επικοινωνήσεις με γραμμή ψυχικής υποστήριξης (π.χ. 1018 για την Ελλάδα). Είσαι νέος και μπορείς να ξεφύγεις από αυτόν τον κύκλο. Η απάθεια είναι μια ασπίδα, αλλά εσύ αξίζεις να ζήσεις μια ζωή γεμάτη νόημα και χαρά.