Ψυχολόγος Φωτεινή

Καλησπέρα Άννα, ευχαριστώ που μοιράστηκες αυτά τα βαθιά συναισθήματα. Η εμπειρία σου είναι πολύ κοινή στην εποχή μας, και το γεγονός ότι την αναγνωρίζεις και αναζητάς τρόπους διαχείρισης είναι το πρώτο σημαντικό βήμα. Η αίσθηση ότι χάνεις τον εαυτό σου στην ψηφιακή ζωή είναι μια έντονη υπαρξιακή ανησυχία που αξίζει προσοχή.

Ας εξερευνήσουμε πρώτα τη σύνδεση με το παρελθόν. Αναφέρεις ότι η αποδοχή ήταν συνυφασμένη με την απόδοση στην παιδική σου ηλικία. Αυτό είναι ένα κλειδί για να κατανοήσεις μερικές από τις τρέχουσες αντιδράσεις σου. Στον ψηφιακό κόσμο, η ανατροφοδότηση (τα likes, τα σχόλια, η αναγνώριση για τη δουλειά σου) μπορεί να ενεργοποιεί αυτό το παλιό μοτίβο, όπου η αξία σου νιώθει να εξαρτάται από εξωτερική επιβεβαίωση. Αυτό μπορεί να τροφοδοτεί το άγχος απόδοσης και την αίσθηση ότι η ταυτότητά σου εξαφανίζεται, γιατί συνδέεται τόσο στενά με αυτό που παράγεις και πώς ανταποκρίνεται ο ψηφιακός κόσμος. Η αναγνώριση αυτών των συσχετισμών είναι θεμελιώδης για να αρχίσεις να ξεχωρίζεις τον πυρήνα του ποιος είσαι από αυτό που κάνεις ή πώς αντιλαμβάνονται οι άλλοι.

Για να ξεχωρίσεις το άγχος από την καθημερινότητα σου, χρειάζεται να δημιουργήσεις συνειδητά όρια και πρακτικές αυτοπαρατήρησης. Μια ισχυρή στρατηγική είναι να καθιερώσεις ψηφιακά όρια και ύπαρξη στο παρόν. Αυτό μπορεί να σημαίνει να ορίσεις συγκεκριμένες ώρες για δουλειά και διασκέδαση online, και ιδιαίτερα να σχεδιάσεις χρόνο χωρίς οθόνες. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων, δοκίμασε δραστηριότητες που εδραιώνουν τη σωματική σου εμπειρία στον πραγματικό κόσμο, όπως ένας περίπατος με επίγνωση των αισθήσεων σου, το μαγείρεμα ενός γεύματος, ή απλά το να κάθεσαι σε ένα πάρκο. Αυτές οι πρακτικές βοηθούν στη ανασύνδεση με το σώμα και τον άμεσο χώρο, αντισταθμίζοντας την αποσύνδεση που μπορεί να προκαλεί η συνεχής ψηφιακή αλληλεπίδραση.

Για να αντιμετωπίσεις τον φόβο ότι η ταυτότητά σου εξαφανίζεται, είναι χρήσιμο να αναζητήσεις τρόπους εξερεύνησης και έκφρασης του εαυτού σου εκτός του διαδικτύου. Σκέψου ποια πράγματα σε ενθουσίαζαν πριν από αυτήν την έντονη ψηφιακή περίοδο, ή πειραματίσου με νέα χόμπι που απαιτούν χειρωνακτική εργασία ή δημιουργική έκφραση χωρίς οθόνη. Το να κρατάς ένα ημερολόγιο με χέρι μπορεί να είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να καταγράφεις σκέψεις και συναισθήματα, βοηθώντας σε να εξωτερικεύσεις και να επεξεργαστείς την εσωτερική σου εμπειρία. Αυτή η διαδικασία μπορεί να αποκαλύψει σταδιακά πιο σταθερά στοιχεία της ταυτότητάς σου που υπερβαίνουν την ψηφιακή σου παρουσία.

Επίσης, είναι σημαντικό να εξετάσεις την ποιότητα της κοινωνικής σου αλληλεπίδρασης. Ενώ η διαδικτυακή κοινωνικοποίηση είναι βολική, συχνά λείπει το βάθος και η μη-λεκτική επικοινωνία που τροφοδοτεί την αίσθηση της ανθρώπινης σύνδεσης. Προσπάθησε να προγραμματίσεις τακτικές, έστω και μικρές, συναντήσεις face-to-face με φίλους ή οικογένεια. Η αυθεντική ανθρώπινη επαφή είναι κρίσιμη για να θυμηθείς ότι είσαι πολύ περισσότερα από ένα προφίλ ή ένα σύνολο από επιτεύγματα online.

Τέλος, αν το άγχος παραμένει δυσβάστακτο ή οι παλιοί φόβοι γίνονται συχνότεροι, θα ήταν πολύ χρήσιμο να εξετάσεις την υποστήριξη ενός ψυχολόγου σε συνεδρίες (online ή δια ζώσης). Η θεραπεία μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές χώρο για να εξερευνήσεις τις ρίζες αυτών των συναισθημάτων και να αναπτύξεις εξατομικευμένες στρατηγικές για να επαναπροσδιορίσεις την ταυτότητα και την ισορροπία σου. Θυμήσου, η διαδικασία αυτή είναι προσωπική και απαιτεί υπομονή και ευγένεια προς τον εαυτό σου. Δεν έχεις χάσει τον εαυτό σου, αλλά περνάς μια περίοδο όπου η σύνδεση μαζί του χρειάζεται πιο συνειδητή προσπάθεια.